Soszka. Wojna się dzieciom nie przywidziała

Historycy szacują, że od 50 do 250 tysięcy polskich dzieci zostało w czasie II wojny światowej porwanych, pozbawionych tożsamości i zgermanizowanych. Wiele z nich umierało zanim dotarło do miejsca przeznaczenia - wycieńczone biciem, głodem, trudami podróży.

• Dzieci mają dobrą pamięć.
• Zosia pamięta niemal cały wiek.
• Jako nastolatka została skatowana przez SS-mana i zabrana z domu.

Młodsze dzieci przeznaczano do adopcji, starsze, które również musiały spełniać kryteria rasowe, do pracy w gospodarstwach, fabrykach, przy robotach drogowych. Trafiła do obozu przesiedleńczego w Łodzi, przeszła selekcję, a następnie wywieziono ją na roboty przymusowe w Zagłębiu Ruhry.

• Tam stała się Soszką.
• Czy ja mówiłam, że się chciałam powiesić?
• Wiedziałam, że muszę znaleźć gruby sznur.
• Wszystko miałam przemyślane.
• Drabinka też się znalazła.

• To i się nie powiesiłam.
• Choć jej historia jest rdzeniem książki, autorka udziela również głosu dzieciom spotkanym "po drodze".

Plan był już dobry, fajny, tylko sznura nie znalazłam. Tym, które udało się po latach odnaleźć, i tym, których głos zachował się już tylko w archiwach.

• Zgromadzona przez nią dokumentacja spowodowała, że IPN wszczął śledztwo ws.
• zbrodni przeciwko ludzkości.

Podczas zbierania materiałów do książki autorka natrafiła na ślad tajemniczego szpitala położniczego, który okazał się być centralnym obozem aborcyjnym dla Westfalii.