ponsoring seksualny nie stanowi marginalnej części relacji międzyludzkich wbrew temu, co mogłoby się wydawać. Niemniej jego dotychczasowe niedostateczne zdiagnozowanie i opisanie przez badaczy nauk społecznych i humanistycznych powodują, że wiedza go dotycząca pochodzi przede wszystkim z przekazów popularnonaukowych oraz publicystycznych.
Te z kolei, niejednokrotnie opierając się na niesprawdzonych i nierzetelnych źródłach, a tym samym powielając stare i tworząc nowe stereotypy, ostatecznie kreują niepełny, a zarazem uproszczony obraz zjawiska. Ponadto podjęcie jego pogłębionej analizy stanowi próbę wydobycia go z marginesu problemów badawczych, jak również zainspirowania innych przedstawicieli różnych obszarów naukowych do jego dalszej eksploatacji teoretycznej i empirycznej.
Istotność podjęcia tematu relacji sponsorowanych jest również ważna z tego powodu, że jego obecny opis nie wyczerpuje wielu aspektów tego problemu. Poza tym przyjmowanie jednowymiarowej perspektywy dotyczącej tego zjawiska nie zbliża badacza do poznania jego specyfiki.
Chodzi między innymi o kwestię sprowadzania tego typu relacji wyłącznie do wymiany usług między partnerami oraz niezobowiązującej znajomości, opartej głównie na zaspokojeniu popędu seksualnego. Dostępne opracowania nie uwzględniają przypadków układów, które – będąc na początku znajomościami protekcjonalnymi – z czasem stają się bliskie.
Tym samym pokazuje to, że jednostki nawiązujące tego typu relacje szukają, a jednocześnie otrzymują coś więcej niż – jak powszechnie się przyjmuje – tylko zaspokojenie potrzeb seksualnych.
