Standardy efektywności energetycznej budynków jednorodzinnych

Celem naukowym podjętych przez autora badań było opracowanie szczegółowych wymagań dla krajowych standardów efektywnych energetycznie budynków. Wytyczne te określono zarówno dla nowych, jak i istniejących budynków mieszkalnych.

• Zastosowana metodyka badawcza różniła się w zależności od postawionego celu.
• Pozwoliło to na zaprezentowanie różnych sposobów tworzenia i formułowania wymagań.

• Wprowadzane różne warianty usprawnień pozwoliły na określenie zestawu szczegółowych wytycznych.

W przypadku z góry zdefiniowanego poziomu efektywności energetycznej badaniom poddano numeryczne modele budynków, które następnie modyfikowano. Zastosowana metoda badawcza była podstawą do określenia historycznych wymagań dla budynków energooszczędnych w standardzie NF40 i NF15.

• Dopłaty do kredytów na budowę domów energooszczędnych" Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej.

Poprawność sformułowanych wytycznych została zweryfikowana w trakcie trwania programu priorytetowego "Efektywne wykorzystanie energii. Do określenia wymagań dla nowych budynków plusenergetycznych i termomodernizacji do standardu niemal zeroenergetycznego (NZEB) wykorzystano inną metodykę badawczą.

• Jej istotnym elementem był aspekt opłacalności ekonomicznej realizowanych przedsięwzięć.
• Opracowane modele numeryczne budynków były przedmiotem obliczeń wariantowych obejmujących różne zestawienia usprawnień.

• Podobne wymagania wyznaczono dla termomodernizacji budynków istniejących do poziomu NZEB.
• W tym wypadku badania przeprowadzono w pierwszej kolejności dla przegród budynków.
• Zdefiniowano dla nich optymalne kosztowo wartości współczynników przenikania ciepła.
• Podstawą do sformułowania wymagań szczegółowych dotyczących przegród były wskaźniki kosztu skumulowanego.
• Następnie określono na ich podstawie różne warianty termomodernizacji modeli budynków.

W przypadku nowych budynków mieszkalnych jednorodzinnych określono wymagania dotyczące rozwiązań konstrukcyjno-instalacyjnych pozwalających na osiągnięcie standardu plusenergetycznego. Wyznaczona w ten sposób zależność między kosztem skumulowanym a efektywnością energetyczną pozwoliła na znalezienie optymalnego kosztowo i niemal zeroenergetycznego poziomu wymagań.

Zaprezentowane metody obliczeniowe i opracowane standardy efektywności energetycznej budynków mogą być wykorzystywane do określenia przyszłych i obecnych wymagań stawianych budynkom. Pozwoliłoby to na zmniejszenie energochłonności krajowych zasobów budowlanych i ograniczenie ich negatywnego wpływu na środowisko naturalne, a jednocześnie zapewniło podwyższenie jakości życia w budynkach i poza nimi - dzięki redukcji emisji szkodliwych zanieczyszczeń powietrza.

Działania takie wpisują się bezpośrednio w realizację celu polityki Unii Europejskiej, jakim jest dekarbonizacja zasobów budowlanych do 2050 roku.