Stół

Stół to rzecz tyleż o traumie rodzinnej, co o teatrze naszym powszednim, w którym każdy gest i każde słowo może być narzędziem raniącym bliskich sobie ludzi. Pisana z punktu widzenia dwojga młodych, którzy - wskutek tej traumy dziecięcej - siebie, rodziców ani świata nie rozumieją i nie potrafią się odnaleźć w relacjach - w domu, w pracy, w przyjaźniach.

• Czy jest dla nich wyjście z matni, sposób na odzyskanie harmonii?
• Czy prowadzi do tego i jest możliwe poznanie przeszłości?

• Autorka o książce Staram się sympatyzować z bohaterami swojej książki, mimo że wcale mi tego nie ułatwiają.

To rozpisana na cztery osoby psychodrama z nadmorskim miasteczkiem w tle i konfliktem współczesnych stylów życia na horyzoncie. Znajduję im wspólne tematy, bogato zastawiam stół, rozstawiam krzesła w bezpiecznej odległości.

• Ale ciągle coś nie gra.

Miotają się, grzęzną w złośliwościach i opychają jedzeniem, by zatkać sobie usta. Opuszczają w biegu mieszkanie, wyjeżdżają z miasta, nie dzwonią i nie piszą...

• To trudna relacja.
• Najlepiej więc od początku nie liczyć na zbyt wiele.
• Są jak sarny.
• Jeden niewłaściwy ruch i uciekają.
• Ale to łagodne stworzenia.
• Marta Horbal - Rocznik 1988.
• Ukończyła kulturoznawstwo na Uniwersytecie Gdańskim.
• Mieszka w Gdyni z rodziną - mężem, córką i zwierzętami.
• Inspiracji do pisania szuka w codzienności oraz literaturze.

Szczególnie ceni tę twórczość, w której wrażliwość estetyczna, dbałość o detal i głębia psychologiczna sprawiają, że dzieło jest interesujące pod względem formy, ale i treści. Z przyjemnością czyta Julię Fiedorczuk, Trumana Capote'a, Ursulę Le Guin, Davida Fostera Wallace'a, Edwarda St Aubyna, Margaret Atwood i Alice Munro.

• Powieścią Stół debiutuje.