Strach. Opowiadania kresowe

A księdza Zbigniewa Kłoska już opowiadał wujek Marian proboszcza parafii Pilśno w łuckiej diecezji na raty mordowali nagle urwał. Na raty?

• matce gwałtownie rozszerzyły się oczy.
• Na raty, Mario!
• kiwnął wujek głową.
• Jakże to tak?
• matka była roztrzęsiona.
• A tak to!
• kontynuował wujek.

• Chryste Panie!
• Sierpem?!
• matka ukryła twarz w dłoniach.
• I choć już wcześniej słyszała o odciętych głowach, wciąż nie mogła się z tym oswoić.
• Nie tylko jego tak zakatrupili!
• zaciskając zęby, burknął dziadek Ignacy.
• Wszyscy spojrzeli na niego.
• Księdza Kamila Barwiona z parafii Korytnica piłą na pół przerżnęli dodał.
• Pozostali zastygli, jakby zamienili się w przydrożne figury.
• A mnie się słabo zrobiło.

Najpierw ręce mu cięli na kawałki, palec po palcu, dłoń po dłoni, a potem gardło poderżnęli sierpem. Nie wiedziałem, czy mam uciekać z zapiecka, czy też trwać na swoim posterunku z nadstawionymi uszami i słuchać dalej.

• I ta mgła okrywała już mnie całego.
• I wtedy z tej mgły wyłoniła się wiedźma Honorata.

Poczułem, że mieni mi się w oczach, jakby zaszły mgłą. Rzadko do nas zaglądała, ale jak przychodziła, wiadomo było, że ze świata nowe wiadomości przynosi.