Strefa cienia

Akcja tego milicyjnego kryminału rozpoczyna się w Wiedniu. W sklepie z pamiątkami pojawia się Polak, który w Austrii jest na wycieczce z „Orbisu”.

• Proponuje właścicielowi dyskretny zakup pięciu kartek maszynopisu.

Austriak kontaktuje go z innym człowiekiem, a ten zawozi „Kowalskiego” do jakiegoś mieszkania, w którym czekają dwaj mężczyźni. Tym, co Polak ma do zaoferowania jest pełna dokumentacja wykorzystania w turbinach alkoholu jako paliwa zastępczego, sporządzona przez polskiego profesora – Wierzbę z Instytutu Paliw i Smarów w Warszawie.

• Umawiają się, materiały zostaną przekazane w Polsce.
• Przenosimy się do Warszawy.

• Jest też Karol „Kuba” Czepiga z agencji fotograficznej (prywatnie kochanek Burskiej).

Sekretarką profesora jest Helena „Lena” Burska, jego siostrzenicą – Amelia „Ama” Targoń, a której partnerem jest Rajmond „Raj” Skiba, innym pracownikiem Instytutu jest Henryk Białomski z działu zaopatrzeniowego, a jego szefem – Dektura. Na konferencji, wśród gości z zagranicy, są: asystent szwajcarskiego profesora Meierbacha – doktor Bern, doktor Baszir Manami z Egiptu, profesor Blackburn z Anglii wraz ze swoim sekretarzem – Filipem Marco, a także austriacki dziennikarz – Jonatan Levy, Zabezpieczeniem operacyjnym konferencji zajmuje się major Nikodem „Nik” Szeruga z SB.

• Do pomocy ma porucznika Łubę, a ich przełożonym jest pułkownik Kaliński.
• Prywatnie Szeruga smali cholewki do … Amelii.
• Już po tym jak konferencja została rozpoczęta, w mieszkaniu przy ul.

• W dłoni denatki ujawnił kawałek materiału, który prawdopodobnie oderwała w czasie szamotaniny ze sprawcą.

Ruszczyca Białomski odnalazł zwłoki Burskiej, która została uduszona, a jej mieszkanie częściowo przeszukane. Białomski rozpoznał z czyjej koszuli pochodził ten fragment, zabrał go ze sobą, a potem o zgonie telefonicznie powiadomił milicję.

• Śledztwo w tej sprawie dostał do prowadzenia kapitan Molski z MO, a z ramienia SB – Szeruga.
• Molskiemu pomaga sierżant Głusza, którego zaangażowanie przyniesie przełom w sprawie.
• Nową sekretarką profesora została Natalia „Szczygieł” Imak.

• SB sama w sobie w tej sprawie nie poradzi.
• Duży wkład pracy wniesie MO, a i WSW okaże się przydatne.

Kto zabił sekretarkę profesora, kto jest „Kowalskim”, który z uczestników konferencji jest austriackim szpiegiem? I po raz kolejny okaże się, że najważniejszymi metodami w pracy wykrywczej jest obserwacja i przeszukanie, a także podsłuch.

• Książkę czyta się dość dobrze, jest w miarę ciekawa.
• Jednak nie należy ona do grona najlepszych powieści Korkozowicza.
• Mimo wszystko, warto ją przeczytać.

Czytając książkę można się tylko zachwycać, jak wspaniale została opisana organizacja działań i współpracy cywilnej administracji państwowej ze służbami mundurowymi odnośnie czynności pościgowych. [Robert Żebrowski, KlubMOrd.com\ Pierwsze, papierowe wydanie tej książki ukazało się nakładem wydawnictwa Ministerstwa Obrony Narodowej (Warszawa 1979) w serii „Labirynt” w nakładzie 120 000 + 333 egz.

• Książka wznowiona w formie elektronicznej przez Wydawnictwo Estymator w ramach serii: Kryminał z myszką – Tom 46.
• Nota: przytoczone powyżej opinie są cytowane we fragmentach i zostały poddane redakcji.