Szczęśliwa ziemia

Spełnianie marzeń. Płatne przy odbiorze.

• Pragniesz bogactwa?
• Szukasz miłości?
• A może głosy w głowie nie dają ci żyć?
• Wypowiedz życzenie i patrz, co się stanie.
• *** Ostatni dzień lata.
• Szymon i jego przyjaciele postanawiają w niezwykły sposób pożegnać się z dzieciństwem.
• Wkrótce ich drogi się rozchodzą, a każdy z nich wkracza w dorosłość z brzemieniem wspólnej tajemnicy.

• *** Łukasz Orbitowski przedstawia swoją najbardziej dojrzałą i zaskakującą powieść.
• Szczęśliwa ziemia to podróż po rzeczywistości spotworniałej i zarazem niebywale pociągającej.

W kopenhaskim wietrze i pośród zgiełku Warszawy, w krakowskich kawiarniach i na sennej dolnośląskiej prowincji – w różnych miejscach i różnymi metodami czterej młodzi mężczyźni uparcie szukają tego, co pozwoli im uwolnić się od przeszłości: prawdy lub zapomnienia. Porusza i prowokuje do dyskusji o potrzebie miłości i stałości, uzależnieniu od stanu posiadania i wszechobecnej pustki.

Na historii czterech przyjaciół związanych tajemnicą Orbitowski buduje opowieść o współczesnych trzydziestoparolatkach, ich dylematach i cieniach przeszłości. Bezsprzecznie potwierdza swoją klasę, a jeśli jeszcze pisze fantastykę, to flirtuje z nią równie urzekająco jak Palahniuk czy Vonnegut.

• Odkrywa tajemnicze sensy w rzeczach zwykłych i zwykłe w niesamowitych.

*** Łukasz Orbitowski pisze o tym, o czym powinna być każda powieść: o Życiu i wszystkim, co kryje się pod jego powierzchnią. Przy tym ani na chwilę nie przestaje opowiadać, a nikt w polskiej literaturze nie snuje opowieści tak jak Orbitowski – to sprawia, że od Szczęśliwej ziemi nie sposób się oderwać.

• Sercem klasycznego horroru pozostaje szczery sentyment do strachów i cudów dzieciństwa.

Wielka, wspaniała powieść - Szczepan Twardoch Świat widziany oczyma Łukasza Orbitowskiego nie potrzebuje potworów i zbrodni, by przejąć czytelnika grozą. Orbitowski, wyrósłszy z tej poetyki, stopniowo destyluje z literatury grozy nagą grozę ludzkiej egzystencji, a w tle bolesnych historii życiowych ukazuje Polskę swej pamięci, daje nam też mocną dawkę męskiego liryzmu brudnej młodości III Rzeczypospolitej.

• - Jacek Dukaj Kawał znakomitej prozy obyczajowej – przenikliwy, mocny i miejscami bolesny portret naszego pokolenia.
• - Wit Szostak Zwarta, mocna i boleśnie prawdziwa historia.
• Najlepsza książka Orbitowskiego.
• - Jarosław Urbaniuk Orbitowski zaspokoi każde literackie pragnienie i wszystkich wystawi do wiatru.
• Niesamowitemu horrorowi nada formę świetnej prozy współczesnej, złamanej kryminałem.

W efekcie Szczęśliwa ziemia to proza mroczna i czuła, mityczna i realistyczna, brutalna i poetycka. Historię grupki szczeniaków żegnających młodość w podziemiach demonicznego zamku w Rykusmyku uczyni przypowieścią o męce pragnień bez granic i piekle spełnionych życzeń.

• Nic nie jest zwyczajne w tej powieści, choć oglądamy w niej nasz świat i nasze problemy.

• To najpiękniejsza i zarazem najbardziej poruszająca z jego książek.
• - Joanna Mika-Orządała O autorze: Łukasz Orbitowski (ur.
• 1977) ukończył filozofię na Uniwersytecie Jagiellońskim.
• Debiutował na łamach miesięcznika „Science Fiction”.

- Maciej Parowski, „Nowa Fantastyka” Nikt inny nie opowiada tak przekonująco o prozie i grozie życia jak Łukasz Orbitowski. Aktualnie poza niezliczonymi opowiadaniami ma na swoim koncie 12 książek, w tym doskonale przyjęte przez krytykę Tracę ciepło (nominacja do Nagrody im.

• Janusza A.
• Zajdla, Złote Wyróżnienie Nagrody Literackiej im.
• Jerzego Żuławskiego), Święty Wrocław (Srebrne Wyróżnienie Nagrody Literackiej im.
• Jerzego Żuławskiego, nominacja do Nagrody im.
• Janusza A.
• Zajdla), zbiór opowiadań Nadchodzi oraz głośne Widma (Złote Wyróżnienie Nagrody Literackiej im.
• Jerzego Żuławskiego).
• Jest laureatem Stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego „Młoda Polska” 2012.
• Poza beletrystyką pisze felietony dla „Gazety Wyborczej” i „Nowej Fantastyki”.
• Mieszka w Kopenhadze.