Szczęśliwi

„Szczęśliwi„ to opowiadanie Władysława Reymonta, pisarza, prozaika i nowelisty, laureata Nagrody Nobla w dziedzinie literatury. “ Poprawiła sobie czerwonej chustki na głowie i dziobała pogrzebaczem drwa w kominie, nie śmiejąc mówić więcej, tylko z pod oka rzucała spojrzenia na siedzącego pod oknem.

Patrzała się z jakąś pokorą i żałością na jego twarz pochyloną, suchą, i jakby zamgloną smutkiem. Była to twarz jeszcze młoda, ale o wyrazie zupełnie biernym i nawet mazgajowatym, i napiętnowana zmęczeniem.

• — Marcysiu!
• to zrób mi herbaty — odezwał się po długiem milczeniu i spojrzał na nią.
• Dziewczyna spuściła oczy i zakrzątnęła się żywo koło samowaru.
• — Ojciec jest?
• — Nima.
• Tatulo pojechali do miasta kupić coś niecoś na świnta.
• — To dzisiaj wigilja?
• — zapytał znowu.
• — Juścić ze wilija.
• Pon jadą dzisia do swoich?
• — Jadę, muszę się nawet śpieszyć.
• Podniósł się i zaczął chodzić po izbie.” Fragment

Niebieskie, jakby wyblakłe oczy, świeciły jakoś sennie, ociężałość miał w ruchach i zniechęcenie.