Monografia piękną, przebogatą polszczyzną przedstawia cele Narodowego Fotokorpusu Języka Polskiego i metodologiczne podstawy projektu oraz dokonuje wyczerpującego przeglądu dorobku ekscerpcyjnego dla polszczyzny XX wieku (w postaci kompletnego spisu bibliograficznego) ze wskazaniem na znaczenie nowych prac leksykograficznych dla dogłębnego poznawania polszczyzny. Korpus ten gromadzi poświadczenia cytatowe dla 250 tysięcy haseł słownikowych obejmujących stulecie 1901-2000.
[To praca\ wybitnych polskich językoznawców, teoretyków i praktyków nowoczesnej leksykografii polskiej, korpusologów, twórców oryginalnych narzędzi, aparatu badawczego i terminologicznego w polskiej leksykografii ,,globalnej", chronologizacyjnej i fotokorpusologii, a przede wszystkim skrzętnych dokumentalistów zasobów polszczyzny, rejestratorów neoleksyki, dociekliwych weryfikatorów polskiego słownictwa i redaktorów jego źródłosłowów (w obrębie konkretnych i sprawdzonych już przez nich działań chronologizacyjnych). [...\ Sylwetek tych językoznawców nie trzeba przedstawiać, bowiem ich dokonania są dobrze znane i spotykają się z wielkim uznaniem, również za granicą.
Katarzyny Wojan Monografia [...\ dokumentuje przebieg prac nad przedsięwzięciem unikatowym nie tylko w skali kraju, a mianowicie nad Narodowym Fotokorpusem Języka Polskiego. Jan Wawrzyńczyk i Piotr Wierzchoń omówili stopień zaawansowania prac po upływie sześciu lat od ich podjęcia, klarownie przedstawiając cele swojej inicjatywy i metodologiczne podstawy projektu oraz dokonując wyczerpującego przeglądu dorobku ekscerpcyjnego dla polszczyzny XX wieku (w postaci kompletnego spisu bibliograficznego) ze wskazaniem na znaczenie nowych prac leksykograficznych dla dogłębnego poznawania polszczyzny.
Autorzy przedstawili też strukturę tworzonego NFJP, poruszyli problem słownictwa obecnego w fotodokumentach, ale w hasłowniku Korpusu niewidocznego, [...\ zaprezentowali część owej leksyki nazwanej latentną. [...\ Monografia została napisana wzorcową polszczyzną, piękną, przebogatą, świeżą.
