Książka składa się z czterech rozdziałów. Powstawały one w latach 2018-2021 w warszawskiej Szkole Głównej Handlowej niezależnie od siebie, co sprawiło, że każdy rozdział ma osobną bibliografię.
Upodabnia je wspólny przedmiot badań, są jednak względnie autonomiczne, bowiem ich autorzy analizują różne tematy szczegółowe. Rozdziały te uzupełniają się, tworząc całość, której struktura jest następująca.
Pracę kończy opis sporu o to, czy przyczyną sukcesów tych krajów są unikalne cechy nordyckiej kultury, w tym wielkie zasoby kapitału społecznego, czy też są nią raczej działania nordyckiego państwa dobrobytu. W rozdziale pierwszym - Efektywność i sprawiedliwość - gospodarka szwedzka na tle innych krajów na początku XXI wieku - Elżbieta Czarny i Bogusław Czarny analizują stopień realizacji popularnych wśród ekonomistów ideałów efektywności i sprawiedliwości we współczesnej Szwecji.
Innymi słowy, sprawdzamy powszechne przekonanie o sukcesach Szwecji, tworząc w ten sposób punkt wyjścia dla pozostałych esejów. W rozdziale drugim, autorstwa Anheliki Mishlanavej, pt.
Kapitał społeczny w krajach nordyckich i jego pochodzenie, autorka wyjaśnia, czym jest kapitał społeczny, opisuje zasoby kapitału społecznego w krajach nordyckich, a także wskazuje źródła pochodzenia tych zasobów. Wielu ekonomistów uważa, że tajemnicą sukcesów mieszkańców tych krajów jest właśnie nagromadzona przez nich duża ilość kapitału społecznego.
Autor opisuje nierówności dochodowe i majątkowe w krajach nordyckich na tle innych krajów OECD, a także ich wzrost po 1980 r. Przedmiotem szczegółowej analizy jest krótkookresowy i długookresowy wpływ nordyckiego państwa dobrobytu na nierówności w krajach nordyckich.
Ostatni, czwarty rozdział stanowi praca Bogusława Czarnego: Spory o przyczyny gospodarczego sukcesu Szwecji: Nima Sanandaji i jego krytycy. Spory te dotyczą głównie znaczenia kapitału społecznego i państwa dobrobytu w Szwecji jako przyczyn szwedzkiego dobrobytu.
