Szwy

W 1985 roku milicjanci zakatowali młodego chłopaka, Tomasza Miteńkę, za brak dowodu osobistego. I choć uszli bez kary, to we współczesnej Polsce znajduje się niezależny pisarz, który postanawia upomnieć się o pamięć o tym zdarzeniu.

• Jest to tym trudniejsze, że także w jego życie uczuciowe okazuje się wpisana komunistyczna przeszłość.
• Szwy to wielowymiarowa powieść o kondycji otaczającej nas rzeczywistości.
• Zadaje szereg pytań o Polskę, Polaków i wiążące ich wciąż układy.
• To rozprawa o szwach, które w wielkim trudzie trzymają fasadę III RP w całości.
• Szwy to najbardziej osobista i moim zdaniem najlepsza powieść Wacława Holewińskiego.
• Autor stawia pytanie: co zrobiliśmy z naszą niepodległością?
• Albo odwrotnie: czemu tak wielu rzeczy nie zrobiliśmy, choć było to naszym obowiązkiem?

Marek Ławrynowicz Holewiński jest jednym z nielicznych pisarzy, których proza tak mocno osadzona jest w naszej współczesności i historii najnowszej. Predestynuje go do tego życiorys: działalność opozycyjna w PRL, prowadzenie podziemnej oficyny wydawniczej, internowanie w stanie wojennym.

• A raczej inaczej: do opowiedzenia.

Sądzę, że najzwyczajniej doświadczenie życiowe sprawia, że autor ten ma od swoich młodszych kolegów więcej do powiedzenia. Krzysztof Masłoń, Rzeczpospolita Wreszcie powstała rzecz nie o podróży do Babadag, tylko o tym, co tu i teraz.

Pośród wielu tekstów o naszym czasie piszą o nim przecież i Wildstein, i Ziemkiewicz, i wielu innych, żaden nie tchnie taką autentycznością i, nie bójmy się tego słowa prawdą, jak to, co napisał Holewiński. Czytając, zastanawiałam się, na czym polega sugestywność tej powieści.

• Wszystko w niej tchnie powietrzem, którym oddychamy.
• Wywoła na pewno wiele różnych reakcji z wyjątkiem obojętności.

• Barbara Budrecka

Sądząc z podziału, na który wskazują badania opinii, powinna wzbudzić tyle furii ile entuzjazmu.