Szyderstwo i przemoc

Egipt, lata 60. Miasto pod rządami tyrana, nadętego idioty, wydającego irracjonalne dekrety.

• I grupa outsiderów stawiających władzy przewrotny opór: zamiast siłą wolą posługiwać się szyderstwem i kpiną.

Śmiertelnie poważni rewolucjoniści, którzy próbują go pokonać przemocą, aktami terroru. Konstruktor latawców, dandys, który ma tylko jeden garnitur, handlarz analfabeta i nauczyciel wpajający dzieciom, by nie słuchały dorosłych, zawiązują spisek: publikują w gazecie listy obsypujące oprawców pochwałami, urządzają publiczną zbiórkę pieniędzy na pomnik gubernatora, rozklejają plakaty z peanem ku czci despoty.

• Ich uwielbienie dla władzy przekracza granice absurdu.
• Jaki skutek mogą wywołać takie działania?
• Czy nie przyniosą eskalacji konfliktu i kolejnych ofiar?
• O co tak naprawdę chodzi w tej rewolucji na opak?

Cossery analizuje mechanizmy buntu i podporządkowania, pokazuje, jak drwina może stać się narzędziem walki z uciskiem i jak nadmierna powaga rządzących i rewolucjonistów niepostrzeżenie obraca się w błazenadę. Jego satyra, choć napisana pół wieku temu, nie straciła nic ze swej aktualności.

• "The Nation" Ta cierpka satyra piecze jak tropikalne słońce.

"Szyderstwo i przemoc" wydaje się komedią, jednak przywodzi na myśl przede wszystkim thrillery polityczne Grahama Greene'a albo mroczne, ironiczne, moralnie niejednoznaczne filmy Luisa Bunuela i Alaina Resnais'go. "The Guardian" Nazwisko Cossery'ego powinno być powszechnie znane: oryginalny styl, nieubłagana ironia, wnikliwy obraz świata, w ktorym wszystko jest fałszywe.

• Szyderstwo i przemoc to arcydzieło.
• "The Los Angeles Times" Powieść Cossery'ego to klejnot wyrafinowanego poczucia humoru.
• "Le Monde" Nigdy wcześniej czegoś takiego nie czytałem.

• Henry Miller

Wszystkie powieści Cossery'ego mają wyjątkowy, egzotyczny smak, któremu nie można się oprzeć.