Maria Pawlikowska-Jasnorzewska i Wisława Szymborska - dwie najbardziej wpływowe poetki XX wieku - nie stały się jak dotąd bohaterkami studium porównawczego. Ta publikacja zaprasza do analizy i interpretacji wybranych wierszy obu autorek w poszukiwaniu miejsc wspólnych, wzajemnie z sobą korespondujących, podejmujących także najczęściej niezamierzony i zazwyczaj nieoczywisty dialog.
Porównaniu warto poddać nade wszystko dwa projekty kobiecego odczuwania i uwarunkowania odmienności portretów kobiecych w twórczości obu poetek. Ich zupełnie różne poetyki i odległe od siebie poetyckie wrażliwości na pewnym poziomie lektury okazują się zaskakująco zbieżne.
Obydwie autorki pozostają jednak - nade wszystko - głęboko zanurzone w egzystencji, twórczo zdziwione jednoczesną niezwykłością i zwyczajnością istnienia i - co istotne - na różne sposoby badają napięcie między możliwością literackiego kostiumu i imperatywem prostoty w poszukiwaniu nienazwanej/nienazywalnej prawdy ludzkich uczuć.
