Tadeusz od spraw zwykłych. Niziołkowie z ulicy Pamiątkowej

A na Pamiątkowej nigdy nie pada deszcz... Bo zwykłe dni stają się niezwykłe, bo nagle stajemy się świadkami cudów Co jeszcze można powiedzieć o głównym bohaterze, kiedy w poprzednim tomie puenta wybrzmiała aż nazbyt ostatecznie?

• Czy to w ogóle wykonalne: utrzymać konwencję przesyconej uśmiechem opowieści, kiedy rzeczywistość płata nam figle?
• Okazuje się, że tak.
• Wszystko jest możliwe, jeżeli tylko otworzymy szeroko oczy i serca.

Wtedy sprawy nawet tak poważne jak świętych obcowanie mogą być radosne, a nawet odrobinkę, ociupinkę frywolne. Wystarczy sztafeta ludzi dobrej woli, bo niebo wszak się otwiera, jeśli tylko brać je szturmem.

• Zawsze z pogodnym uśmiechem.

Do boju ruszają więc wszyscy starzy i kochani znajomi, cała rodzina Niziołków z księdzem Jankiem na czele, ale też ci, którzy przedtem trwali dyskretnie w cieniu w rolach drugoplanowych i epizodycznych; w Polsce i w Szkocji. Ta książka to balsam dla wszystkich smutnych, zagubionych, dająca nadzieję, że Ci, których kochamy, tak naprawdę nigdy nas nie opuszczają, zawsze są z nami.

• Lucyna Kędziora Tu nie ma miejsca na nudę!
• Niziołkowy świat jest barwny, pogodny i pełen emocjonujących zdarzeń.
• Nie jest jednak lukrowany, jak mogłoby się wydawać.
• Energetyczna książka, po którą warto sięgnąć!
• Aneta Kwaśniewska, Książki w eterze