Tam za zakrętem. Opowiadania

Oto masz przed sobą zbiór opowiadań. Jest ich tutaj siedem.

• To liczba szczególna.

Tak jak i te opowiadania: szczególne, wyjątkowe, niepowtarzalne. Są cząstką mnie, opisują bowiem świat, jaki przeżywałem wszelkimi swymi zmysłami przez te wszystkie lata, od kiedy zacząłem je pisać ().

• Ale dzięki nim jesteś w stanie poznać mnie takim jaki jestem.
• Obnażyłem bowiem tu całą swą duszę.

To cząstka mnie samego zostawiona, zapisana albo wprost, albo między wierszami. Przekazałem w nich to, co myślę, co czuję, czego pragnę.

• Lecz niosą też sobą wartości uniwersalne.
• Jakie?
• Dowiesz się, gdy tylko je przeczytasz.

• Za chwilę przeniesiesz się w siedem magicznych światów.
• Krajobrazów pisanych piórem mojej wyobraźni za podpowiedziami nagle pojawiającej się Weny.

Dlatego uważam, że ze względu na swój charakter i poruszaną tematykę, staną się również bliskie i Tobie, drogi Czytelniku. W tych siedmiu niezwykłych wypowiedziach uwieczniłem wszystko to, co zobaczyłem, czego dotknąłem zarówno materialnie, jak i duchowo.

• Ich tematyka jest różna.

• Wciągnie Cię.
• Zmusi do myślenia.
• Zbulwersuje.
• Zachwyci.
• Odrzuci.
• Ale też wyciśnie łzy.
• Skruszy głazy.
• Ściśnie za serce.
• A nawet spowoduje, że będziesz chciał rzucić tym tomikiem o ścianę z okrzykiem Giń!
• Przepadnij!
• Nigdy nie wracaj!

Każde z nich opowie Tobie inną historię, ale też spowoduje, że po przeczytaniu każdego z nich poczujesz się inaczej. Ale zapewniam Cię, że po chwili, kiedy emocje opadną, wrócisz spowrotem do napisanych w tym tomiku wyrazów.

• By zatrzymać się.
• Znaleźć swoje miejsce na ziemi.
• Ochłonąć.
• Zastanowić się.
• Pomyśleć.
• Złagodnieć.
• Zapomnieć.
• Wyciągnąć wnioski.
• Znaleźć drogowskazy.

• Bo są wszak jego odzwierciedleniem.
• I znajdziesz go tu.
• Pod maską powierzchowności.
• Szczytem marzeń byłoby, gdybyś odnalazł w nich chociaż cząstkę siebie.
• Niewielką.
• Mikroskopijną.
• I żebyś choć w nikłym procencie utożsamił się z jednym chociaż zawartym tu zdaniem.
• Myślę, że nie zawiedziesz się i czytając ją uświadczysz się w przekonaniu co do słuszności podjętej decyzji.
• Ze wstępu.

Oj, zagrają na Twoich emocjach tak, jak gra na nich nasze życie. Spis treści: WSTĘP 6WYSZLIFOWANI 11MASKOTKA 20PRZYSTAŃ 38PIĄTEK: 9.00 58DMUCHAWIEC 100BOCZNICA 168DRUŻYNA 225 Fragment: Mówią, że miał bujną wyobraźnię, więc często, zamykając oczy, przenosił się w świat, który pomagał mu ukoić ból i cierpienie...Fotel był głęboki i miękki.

• Stał przy jednej ze ścian małego, ciasnego pokoiku.
• Obity wspaniałym i delikatnym płótnem koloru czarnego, nie mógł spowodować hemoroid.

Nic więc dziwnego, że bardzo często w jego głębokości spoczywały czyjeś pośladki, egzystując tam nawet po kilkanaście godzin dziennie. Dzisiaj i teraz również nie stał bezczynnie, albowiem właśnie przed sekundą szeroka pupa okryta czarnymi sztruksowymi spodniami zagłębiła się w jego miękkości.Należała do wysokiego i dosyć krępego jegomościa.

• Stąd też jego wystrój był surowy.
• Prosty.

Jedynego właściciela, a zarazem mieszkańca, tego pokoiku, usytuowanego na poddaszu niewielkiej, bo zaledwie kilkukondygnacyjnej, kamienicy położonej w centrum miasteczka, gdzieś na wschodnich krańcach Planety.Pokój ten było typowym pomieszczeniem zaprojektowanym specjalnie dla ciężko pracujących mężczyzn. Na środku, na wyło-żonej kratkami szarego gumolitu kwadratowej podłodze, leżał pstrokaty dywan.

• Ściany emanujące jakimś ukrytym ciepłem były pomalowane na jasnozielony kolor.
• Natomiast nierówności sufitu przysłonięte zostały mozaiką białych kasetonów.

• To wszystko, co można o nim napisać.
• No może warto jeszcze wspomnieć co nieco o drzwiach.

No i wreszcie prostokątne, dwuskrzydłowe okno w plastikowych framugach zupełnie takie samo, jak w tysiącu innych tego typu miejscach zamieszkania dla jemu podobnych robotników. Obskurnych, osadzonych w drewnianych framugach, z których odpadały kawałki białej farby.

• Zamykały się tradycyjnie - na dwa zamki.
• Złota klamka w kształcie gałki pomiędzy nimi też była standardem w tego typu mieszkaniach.

• Więcej się nie mieściło.

Z mebli, podobnie jak i gdzie indziej, znajdowały się: mała wersalka, fotel i duża dwudrzwiowa szafa. Za wyjątkiem telewizora, dla którego zawsze znalazło się miejsce, albowiem był płaski, jak obraz i jak on wisiał w większości przypadków na ścianie.

• Zdarzały się też sytuacje, kiedy to stał na specjalnej szafce.
• W tym pomieszczeniu powieszony został jednak na wprost owego fotela.Jegomość ów miał grube ręce.
• Jego potężne dłonie z popękaną skórą świadczyły o tym, że ciężko pracował.
• Twarz miał okrągłą i pociągłą.
• No i na dodatek ciągle czerwone policzki poorane mnóstwem głębokich blizn.
• Lekko przystrzyżone włosy oraz wąsy ponad wargami miały kolor ciemnego orzecha.

• Był młody, miał około dwudziestu trzech lat.
• Nie był żonaty, bo nigdy nie chciał mieć partnerki życiowej.
• Poza tym nie miał na to czasu, gdyż większą część jego życia pochłaniała praca.

Charakterystycznym było to, że wyglądał, jakby nie miał karku, albowiem głowa i tułów stanowiły swoistą całość.