Tańcząca ze snami. Ludmiła

Od początku życia Ludmiły jej niezwykła romska uroda jest powodem tragicznych w skutkach pomyłek. Sołtys, przekonany o zdradzie małżonki, nie zamierza uznać dziecka i wyrzuca jej matkę z domu, skazując ją na pewną śmierć.

• Z czasem dziewczynka coraz wyraźniej zdradza oznaki wyjątkowego talentu akrobatycznego.
• Wyróżnia ją coś jeszcze tajemnicze sny.
• Czy to dzięki nim uda jej się przetrwać nadciągającą wojenną zawieruchę?
• Stanisław usłyszał płacz dziecka i oszołomiony udał się w jego kierunku.
• Dziewczynka patrzyła na niego czarnymi, lekko skośnymi oczkami.
• Twarzyczka córki była śliczna, ale i powagę jakąś w niej zobaczył.

Dopiero gdy dostrzega znamię na ciele córki, zdaje sobie sprawę ze swojej pomyłki i nieszczęścia, jakie sprowadził na siebie i swoją rodzinę. Odwinął prześcieradło, w które ją owinięto, i zobaczył znamię, takie same jak jego, tylko mniejsze.

• Ludzie, straszna pomyłka się stała!
• Moja żona niewinnie przeze mnie umarła.
• Jej śmierć moim grzechem na zawsze już będzie.
• A to moja córka jest!
• powiedział głośno, aby wszyscy jego słowa usłyszeli.
• Ściągnął koszulę i pokazał wszystkim znak, jaki od zawsze miał i którego się tak długo wstydził.
• Potem kazał im córkę obejrzeć i jej znamię z jego porównać.
• Ludziska dziwowali się bardzo.
• To córka sołtysa była, to pewne.

• Wanda Nawrocka Urodziła się w 1962 roku w Wojcieszowie, miasteczku położonym w Górach Kaczawskich.
• W Jeleniej Górze ukończyła Policealne Studium Ekonomiczne.
• Od trzydziestu lat mieszka w Lubinie.
• Jest miłośniczą literatury i pasjonatką sztuki.
• Powieść Tańcząca ze snami jest jej debiutem literackim.

Taki sam znak mają, ale dlaczego taka inna jest, tego pojąć nie potrafili.