Taniec słonecznika

Podczas wakacyjnego pobytu u dziadków w Bieszczadach Michalina poznaje miejscowego chłopaka, Aleksa. Choć dzieli ich niemal wszystko: pochodzenie, zainteresowania, życiowe cele, młodzi chcą być razem na przekór wszystkim i wszystkiemu.

Dla Michaliny jest to pierwsze tak szczere i intensywne uczucie, dlatego poddaje mu się bez reszty i stara się tłumić w sobie wszelkie wątpliwości dotyczące ukochanego. Wkrótce jednak przemoc, agresja i alkohol zamienią ich wspólne życie w piekło Czy Michalinie wystarczy siły na wydostanie się z pułapki, którą sama na siebie zastawiła?

• Spójrz na słoneczniki, nawet nocą potrafią być urocze powiedziała prawie szeptem.
• Kocham te kwiaty.

• Mądre?
• zdziwił się Alek Jak to mądre?

Nie dość, że są urzekająco piękne, to jeszcze i mądre. pytał, nie przyznając się nawet, że właściwie nigdy go nie zauroczyły.

• Prawdę mówiąc, doceniał bardziej walory smakowe ich dojrzałych nasion.
• A tak, nie wiedziałeś o tym?
• To spróbuj je poobserwować, a przekonasz się.

Zobaczysz, że słonecznik zawsze odwraca swoją tarczę ku słońcu, nawet w nocy wie, kiedy ono wzejdzie, i tuż przed wschodem już jest zwrócony w jego kierunku. Gdy rosną, też wykonują swoiste ruchy, nie odbywa się to jednak jednostajnie i po linii prostej.

• Słoneczniki tańczą.
• Uśmiechnęła się.

Wyczekując słońca, a z nim światła i ciepła, tego wszystkiego, co dla nich najważniejsze.