Terapia na życie. Rozmowy z Dominiką Dudek i Małgorzatą Skowrońską

Częste leżenie na kozetce może zaszkodzić? Rozmowy z Jerzym Aleksandrowiczem wybitnym psychiatrą, lekarzem, filozofem i krakowianinem.

• Czy psychoterapia to moda?
• Jak dorasta się w cieniu wybitnego ojca?
• Jak powstawał pierwszy ośrodek psychoterapii w Krakowie?
• Czy hipnoza leczy?
• Czy taksówkarz to też psychoterapeuta?

• Jerzemu Aleksandrowiczowi trudne pytania.

Dominika Dudek, lekarka psychiatra, i Małgorzata Skowrońska, dziennikarka, zadają prof. O życie, Holokaust, wiarę, psychoterapię.

• Profesor odpowiada szczerze i odważnie.
• Chętnie dzieli się zabawnymi anegdotami i co ciekawszymi przypadkami ze swojej wieloletniej praktyki.
• Opowiada o psychoterapeutycznym życiu towarzyskim w oparach dymu papierosowego i nad kieliszkiem wódki.
• O uczeniu się pracy z pacjentem od najlepszych Stefana Ledera i Antoniego Kępińskiego.
• O realiach pracy psychiatry w latach 60., 70.
• i 80.
• w komunistycznej Polsce.
• O pierwszym oddziale leczenia nerwic mieszczącym się w dawnej służbówce.
• Rozmowy przeprowadzono niedługo przed śmiercią prof.

• Znacie dowcip o dwóch psychoanalitykach?

Aleksandrowicza, dlatego książkę tę można uznać nie tylko za barwną opowieść o polskiej psychiatrii, ale w pewnym sensie także za podsumowanie dorobku i całego bogatego w wydarzenia życia. Kawał z brodą, za młode jesteście, żeby go znać.

• Sytuacja jest taka: dwóch psychoterapeutów pracuje w tym samym budynku, na tym samym piętrze.
• Wychodzą po pracy o tej samej porze.

Młodszy opuszcza gabinet z obłędem w oczach, powłóczy nogami, wygląda, jakby go walec przejechał. Drugi, choć o wiele starszy, po wielogodzinnych sesjach wychodzi rześki.

• Ja padam po tylu godzinach słuchania pacjentów.
• I słyszy odpowiedź: A, bo ty jeszcze słuchasz....
• Żarty żartami, ale to naprawdę wykańczający emocjonalnie zawód.

Ten pierwszy pyta: Doktorze, jak pan to robi, że nie jest pan w ogóle zmęczony? Możesz mieć setki pacjentów, którym pomogłeś, ale pamiętasz tych kilku, którym nie udało ci się pomóc, albo tych, którym zaszkodziłeś.

• Fragment książki

Psychoterapeuci uczą się, jak sobie z tym radzić, jak nie obarczać się winą, a i tak zostaje w każdym z nich poczucie, że zrobiło się za mało albo nie to, co trzeba.