U Pana Boga przy stole. Podlasie i Suwalszczyzna. Przewodnik po lokalnych przysmakach w dwudziestu jeden rozdziałach podany oraz na niezliczonych półmiskach, talerzach, w garneczkach i szklanicach serwowany, okraszony oryginalnymi wschodniemi przepisami i

Kuchnia Podlasia i Suwalszczyzny to kuchnia Pogranicza: kuchnia prosta, wiejska, z silnymi wpływami litewskimi, białoruskimi, ukraińskimi, żydowskimi i tatarskimi. Ale to także kuchnia biedy, gdzie mięso jadano od święta, za to ziemniaki kilka razy dziennie.

Dlatego kuchnia Podlasia i Suwalszczyzny to królestwo potraw przyrządzanych z ziemniaków: kiszki ziemniaczanej, placków, babki, pierogów, kartaczy, kołdunów oraz cepelinów przyrządzanych na rozmaite sposoby. Jak różnie może smakować, ot, choćby zwykła kiszka ziemniaczana, przekonali się autorzy tej książki, odwiedzając 36 lokali serwujących lokalne jadło w północno-wschodniej Polsce, poczynając od Sokołowa Podlaskiego, Drohiczyna i Siemiatycz, poprzez Hajnówkę, Supraśl i Białystok, a na Suwałkach i Sejnach kończąc.

• A to zaledwie kilka miejscowości na ich wypasionej trasie!

Autorzy rzetelnie, ze swadą i humorem, opisali to, co dostali do zjedzenia, powstał więc nie tylko przewodnik po knajpkach Suwalszczyzny i Podlasia, ale też po regionalnych smakach i potrawach. Czy jest coś, co łączy te wszystkie miejsca, w których byli?

• A na odchodne dostali jeszcze kilkanaście przepisów na regionalne potrawy, którymi się z Wami dzielą...

Zdanie, które słyszeli prawie wszędzie, gdy dziwili się, żę porcje takie duże: "Tu jest Podlasie, tu się jedzenia nie żałuje!". Jedzenie na zdjęciach, które zamieszczone są w tej książce, nie jest stylizowane, ale dokładnie takie, jakie autorzy dostali z kuchni i za każde uczciwie zapłacili, książka ta bowiem nie powstała na bazie recenzji sponsorowanych.

• Żaden z właścicieli opisywanych tu lokali nie zapłacił nawet złotówki ani wydawnictwu, ani jej autorom.

• A zatem jedynym sponsorem wydania tej książki jesteś Ty, Drogi Czytelniku.

Autorzy tej książki usiedli przy stole w lokalach, które sami wybrali, zamówili to, co chcieli zamówić, zjedli, dzieląc się swoimi wrażeniami z każdej uczty. Jeśli zdecydujesz się na zakup, będziemy szczęśliwi i mamy nadzieję, żę będzie Ci wszędzie smakowało.

• Smacznych podróży po Suwalszczyźnie i Podlasiu!
• O AUTORACH: Michał Skoczek - urodzony w Dzień Matki Roku Pańskiego 1973, w internecie znany jako Żorż Ponimirski.
• Ojciec - Założyciel bloga Street Food Polska (streetfoodpolska.pl).

• Po ukończeniu szkół podstawowych rzucił się w wir życia towarzyskiego.
• Birbant wielbiący uciechy stołu i biesiady z przyjaciółmi.
• Ceni rzeczy proste, więc przedkłada kawior nad kuchnię molekularną.
• Wielbiciel Franca Fiszera, skamandrytów i świętego spokoju.
• Potrafi czytać i pisać prawie bez omyłek, a także rozmawiać telefonicznie.
• Paweł Kotwica - od trzydziestu lat dziennikarz sportowy, trochę dłużej smakosz.
• Uczciwie zapracował na swój każdy kilogram.

Młody, szczupły, wykształcony, z wielkiego miasta Kielce. Wielbiciel piłki ręcznej, lekkiej atletyki, snookera i jeszcze kilku sportów, prawie każdej muzyki, a także ryb w dowolnym wydaniu, domowych wędlin i serów, kwasu chlebowego oraz kuchni śródziemnomorskiej.

• Z sukcesami uprawia na balkonie pomidorki koktajlowe, produkuje też domowy jogurt.

• Na razie mieszka w Kielcach.
• FRAGMENT KSIĄŻKI: "W Duchowych Łąkach traficie na kuchnię podlaską w niebanalnym wydaniu.

Na starość chce się wyprowadzić na wieś, najchętniej mazurską lub podlaską, a umrzeć planuje przy stole, podczas biesiady z przyjaciółmi. Nie przecudowanym, molekularnym czy nowoczesnym - nie ma tu pianki z boczku, frytek z drobiu i móżdżku z nóżek - a w takim, które udowadnia, że kuchnia podlaska nie musi być tłusta, ciężka i kaloryczna.

Pomijając fakt, że w życiu nie zjedliśmy tylu kwiatków co podczas jednego posiłku tutaj, wyszliśmy totalnie oszołomieni. Nie przypuszczaliśmy, że kuchnia podlaska, prosta do bólu, może być tak fantastycznie "stuningowana" bez straty jakości.

• Ona wręcz zyskała na przyprawieniu i udekorowaniu.
• Weźmy taką babkę ziemniaczaną.

• Ale nie.

Kremowa, w wersji jarskiej, więc bez kawałków mięsa, podana z ogórkami kiszonymi i śmietaną - to niby standard. Sos owocowy, którego krople zdobiły półmisek, nie był tam dla ozdoby.

• Sos ten wymieszany z dobrą śmietaną dodawał babce rześkości i lekkości.
• A zioła i jadalne kwiaty nadały daniom niesamowity posmak.
• Duchowe Łąki to miejsce, gdzie jedzenie podawane jest jak malarskie formy.
• Idealnie komponuje się z rozwieszonymi na ścianach obrazami, ustawionymi wszędzie półeczkami z rękodziełem i ziołami.
• To jedzenie cieszy wszystkie zmysły".
• "Na początek zdecydowaliśmy się na rosół grzybowy z pierożkami pielmieni.
• Rany, jakie cudo!
• Mocny, wyrazisty klarowny wywar pełen smaku i aromatu leśnych grzybów.

Micha o pojemności basenu olimpijskiego była tak wypełniona pierożkami, grzybami i warzywami, że kucharz musiał pewnie nalewać rosół pipetą, żeby nie przelać. Rosół sążnisty, postawiłby na nogi po kilkudniowym przepiciu, pielmieni z delikatnym, ale wyraźnie czosnkowym farszem, rozpływały się w ustach.

• I grzyby w dawce wręcz gargantuicznej.

Jeśli mielibyśmy się do czegoś przyczepić, to grzybki, poza prawdziwkami, były lekko ciapowate, ale cóż, po sezonie trzeba korzystać z mrożonek i takich sytuacji się nie uniknie".