Uczta z Głupim albo nocne rozmowy o tym, dlaczego sensowność jest urojeniem

- Drogi Desmondzie, wszedłem w trakcie i usłyszałem konkluzję, ale nie to, co cię do niej skłoniło. Mógłbyś mi może to wytłumaczyć?

- Z całym mym szacunkiem do istot żywych, ale jestem zmuszony stwierdzić, mój drogi Kamilu, że jesteś człowiekiem o naprawdę bardzo małym rozumku, głupiś po prostu, więc nie zrozumiesz - powiedział Desmond, a ilekroć kogoś obrażał, uśmiechał się bardzo przyjaźnie. - Oj, nie Desmondzie - stwierdził mój przyjaciel Olek, który widać jakiś czas siedział z boku, musząc przysłuchiwać się rozmowie.

• - Tego już za wiele.
• Mogę słuchać Twoich bredni, ale obrażać innych nie pozwolę.
• Zważ na to, że to ty się tu mylisz - wszyscy zebrani ci to powiedzą.
• Koniec, miarka się przebrała.
• Wychodzę!