Ukrainka

Współczesna Warszawa. Do miasta przybywają tym samym pociągiem dwie kobiety, Iwanka Matwijenko i Zofia Wolska.

Iwanka jest młodą wiolonczelistką z Ukrainy, w Polsce chce zarobić na dom, który dzielić ma z Mykołą, także muzykiem. Jej narzeczony przetarł już polskie szlaki - od jakiegoś czasu mieszka w Warszawie, pracuje w pizzerii, a wieczorami gra w knajpie.

• Zofia to leciwa właścicielka podupadłego gospodarstwa rolnego.

Iwance także marzy się praca zgodna z jej wykształceniem, ale oczywiście, będąc Ukrainką, może co najwyżej zarabiać jako sprzątaczka lub gosposia. Opuszcza je, by odwiedzić najmłodszego syna, Bronka.

• To jedyny z trójki jej potomków, który poradził sobie w życiu.

• Wkrótce losy obu kobiet skrzyżują się ponownie.
• Miłość i marzenia o lepszym życiu, zazdrość i pogarda.
• Kosmowska napisała przejmującą powieść.
• Ukrainka mówi więcej o życiu emigracji zarobkowej w Polsce niż raporty socjologów i dziennikarzy.
• - Już i granica - szept handlarki przechodzi w lament.

Teraz, już jako Bruno, ma piękną żonę i świetnie prosperującą firmę komputerową. - Bagaż panienki żaden, to może moją paczkę, tę torbę kraciastą na chwilę?

• Jedną sekundę potrzymać przy sobie, póki nie pójdą...

• - rozbrzmiewa żebracza litania.

Nużda ciężka z bachorami, na utrzymaniu je mam, po córce łajdaczce je mam, co poszła z chałupy gdzie nie wiadomo do dziś, bajstruki zostawiła... - I męża mam, mójbożechorego, choreńkiego...

• A żyć jakoś trzeba...

• (fragment)

Choć odechciało się, ale, co robić, pańska wola, nasza dola, raz matka rodziła, raz umierać mamy...