Traktat z Lizbony wprowadził wiele zmian do funkcjonowania Unii Europejskiej. W ich wyniku instytucja ta de iure uzyskała status organizacji międzynarodowej, de facto wykracza jednak poza klasyczną jej definicję.
Łączy w sobie elementy organizacji międzynarodowej, w ramach której zachodzą procesy ponadnarodowego oraz międzyrządowego zarządzania. Cechy te, pomimo założeń reformy lizbońskiej o uczynieniu jej spójną instytucją o charakterze klasycznej organizacji międzynarodowej, zostały wzmocnione, a nie osłabione.W pracy poruszono zagadnienia:o zmian, jakie dla funkcjonowania Unii Europejskiej wprowadził Traktat z Lizbony w kontekście jej: instytucji, procesu decyzyjnego oraz obecności w relacjach międzynarodowych;o specyfiki instytucjonalizacji w ramach Unii Europejskiej, jaka wyłoniła się po wejściu w życie ostatniego traktatu reformującego;o sposobu wyjaśnienia zmian traktatowych przez współczesne teorie studiów europejskich.Praca stanowi kompendium wiedzy o specyfice instytucjonalizacji w ramach Unii Europejskiej, jaka zachodzi na podstawie zapisów Traktatu z Lizbony.
Adresowana jest do zainteresowanych analizą kierunku ewolucji procesu integracji europejskiej, jak również badaniem współczesnych form instytucjonalizacji w ramach stosunków międzynarodowych.
