Bycie nieuporządkowanym to łatwa pokusa, która skutecznie spowalnia życie duchowe chrześcijanina. Św.
Ignacy był pewien, że Bóg nie przemawia do człowieka do czasu, do kiedy ten nie zdoła zaprowadzić spokoju w swoim sercu i uporządkować go. Dlatego założyciel jezuitów cenił milczenie, skupienie, wewnętrzne scalenie, zdolność do pokonywania rozproszeń oraz emocjonalne uporządkowanie, ponieważ decydowało to potem o postępie w miłości Jezusa.
