Uwagi rzeczy ostatecznych i złości grzechowej

Józef Baka, SJ, herbu Baka (ur. 18 marca 1707 lub 1706, zm.

2 czerwca 1780 w Warszawie) polski poeta późnego baroku, jezuita, misjonarz, kaznodzieja, panegirysta i hagiograf. Obok Benedykta Chmielowskiego, Elżbiety Drużbackiej i Jędrzeja Kitowicza jeden z bardziej znanych przedstawicieli kultury czasów saskich i wczesnego okresu panowania Stanisława Augusta Poniatowskiego.

• Patrz Czytelniku: jak z wielką dusz ruiną!
• Atrament żaden na karcie nie wyrazi.
• Nie opisze, jak złość grzechowa nas kazi.
• O grzechów złości pisząc, pióro tępieje.

Sam tak zachęca do lektury swoich poezji: Do Czytelnika: Jeden grzech, setnych bied swiata, iest przyczyną! Na jednę wzmiankę, serce, z ręką martwieje.

Umierać, a nie życie ciągnąć potrzeba, Feralną, widząc w grzechu, Postać Ereba!