W dolinie

Są zwierzęta wolne, mroczne i dzikie, i są takie, które szukają czułego dotyku i schronienia. Pośrodku doliny, między dwoma zboczami, cienistym i nasłonecznionym, stoi dom, a przy nim rosną dwa drzewa, zasadzone przez ojca dla dwóch synów.

• Przez trzydzieści siedem lat nie opuścił doliny, właśnie zaczął pracę jako strażnik leśny.
• Razem z Bettą spodziewają się dziecka, a w powietrzu unosi się zapach nowego początku.

Pierwszy, modrzew, to Luigi, twardy i kruchy. Drugie drzewo to jodła, Alfredo, młodszy syn, niespokojny i kłótliwy.

• Luigi i Alfredo mają dwie wspólne cechy.
• Pierwsza to kieliszek i skłonność do pijaństwa.
• Druga to ojcowski dom, przed którym wznoszą się ich drzewa.
• Po śmierci ojca Alfredo wrócił w rodzinne strony, by uwolnić się od pozostałych więzi.
• Choć jeszcze tego nie wie, ta rudera lada dzień może być warta fortunę.
• Paolo Cognetti schodzi z lodowców Monte Rosa, aby wsłuchać się w szorstkie głosy życia w dolinach.

Postanowił uciec daleko, do Kanady, do świata rdzennych Amerykanów i szybów naftowych. Opowiada o kruchości ludzi zagubionych w gniewie i alkoholu i poddanych tajemniczej sile, która ciągnie ich w dół, niszcząc wszystko po drodze.

A w dolinie, jak wszędzie na świecie, zwierzęta i drzewa milczą, doświadczając bólu człowieka