W domu snów

Opowieść o domu, który nie jest domem, i o śnie, który wcale nie jest snem. W brawurowym połączeniu memoiru i powieści gotyckiej Carmen Maria Machado snuje autobiograficzną historię swojej relacji z charyzmatyczną, ale - jak się prędko okaże - niezrównoważoną i przemocową partnerką.

• Machado dotyka tematu objętego "przemocą archiwum": przemilczanego z uwagi na kontekst polityczny i relacje władzy.

Pełna namiętności sielanka szybko zmienia się w dreszczowiec, tyle że nie jest to po prostu queerowe Fatalne zauroczenie. Krzywdzona kobieta jest bowiem jak duch, który był obecny od zawsze i od zawsze nawiedzał dom władcy, a pisarka swoimi wspomnieniami dokonuje czegoś na miarę wskrzeszania zmarłych.

• "Przemawiam w ciszy.

• "Czy kobiety też krzywdzą?
• Czy związki między kobietami mogą być równie przemocowe jak związki osób przeciwnej płci?
• Autobiograficzna proza Machado miota się pomiędzy non-fiction a baśnią o złej królowej.
• Na szczęście kończy się jak na baśń przystało: nadzieją, że z Domu snów da się odejść.

Ciskam kamień mej historii w rozległą szczelinę; ledwo słyszalny dźwięk, jaki wydaje, jest miarą pustki". Znakomita literatura w doskonałym przekładzie Łukasza Błaszczyka." Natalia Szostak, Wysokie Obcasy Extra "Czasem przekłady są potrzebne, bo opowiadają coś, do czego polska literatura jeszcze nie dotarła.

Właśnie tak jest w tym przypadku: przemoc w związku lesbijskim, przemoc squeerowana, walka o godność, o siebie - brzmi to jak historia nie z tego świata, bo u nas przecież trzeba udowadniać, że LGBT to ludzie, nie ideologia. Bardzo mocna, bardzo ważna." Paulina Małochleb, Książki na ostro