Autor omawia poglądy sześciu filozofów - Nietzschego, Heideggera, Adorna, Deleuze'a, Derridy i Meillassoux - istotne dla próby stworzenia filozofii nadziei radykalnej. Uwzględnia też przemyślenia Blocha, którego pomysłów nie sposób pominąć, oraz Agambena, mimo iż jego propozycja zupełnie nie odpowiada temu, co potocznie kojarzy się z nadzieją.
Przedstawia własną, nawiązującą do myśli hermeneutycznej, propozycję zarysu filozofii nadziei radykalnej. W odróżnieniu od niej nadzieja filozoficzna oczekuje swego urzeczywistnienia w sferze doczesności, choć w sposób, którego nie jesteśmy w stanie precyzyjnie określić, co wcale nie oznacza jej irracjonalności.
The Philosophy of Radical Hope The author discusses the views of six philosophers: Nietzsche, Heidegger, Adorno, Deleuze, Derrida and Meillassoux, which were essential to the attempt to create the philosophy of radical hope. He also explores Bloch's thoughts, whose ideas cannot be omitted, as well as the works of Agamben, even though his views are not usually associated with hope.
Włodzimierz Lorenc - kierownik Zakładu Historii Filozofii Współczesnej w Instytucie Filozofii Uniwersytetu Warszawskiego. Heidegger, Levinas, Foucault, Rorty, Gadamer" (1998), "Hermeneutyczne koncepcje człowieka.
Dilthey, Misch, Bollnow" (2008), "Filozofie skończoności" (2016), "Filozofia hermeneutyczna. Inspiracje, klasycy, radykalizacje" (2019), "W miejsce religii.
Włodzimierz Lorenc - a head of the Department of the History of Contemporary Philosophy at the Institute of Philosophy of the University of Warsaw.