Dla jednych najważniejsza jest rodzina - jej założenie, poczucie bycia potrzebnym, szczęśliwym, kochanym...To koncentracja na wartościach, takich jak: miłość, dom, w którym można odnaleźć przytulny azyl, własne pasje, dążenia i codzienna radość z drobnych, na pozór nic nieznaczących rzeczy. Dla innych to z kolei praca - najlepiej w wymarzonym zawodzie, osiąganie sukcesów, awanse, rozwój czy też odczuwanie satysfakcji z tego, co się robi...Najważniejszym celem kolejnej grupy jest próba połączenia życia zawodowego z osobistym - ambitne, zawodowe cele, ale i wspólne spędzanie świąt w gronie najbliższych, służbowe wyjazdy i powroty do domu wyczekiwane z utęsknieniem...
Można powiedzieć, że istniejące w naszym życiu dwa immanentne czasy - tak szeroko opisywane w literaturze - sacrum i profanum nieustannie się przeplatają, tworząc nierozerwalną całość. Jednakże pewne jest to, że aby realizować się zarówno w czasie sacrum, jak i profanum, aby móc funkcjonować bez poczucia niepewności i w skupieniu na własnych, osobistych celach, potrzebne jest jedno - poczucie bezpiecznego jutra.
To właśnie wizja bezpiecznej przyszłości, owianej pozytywnymi wydarzeniami, osiąganiem zamierzonych założeń i spełnianiem swoich pragnień, dają nam to poczucie... Czy mamy pewność, że zawsze będzie możliwe skupienie się jednie na tym, co moje - osobiste i zawodowe, a nie głównie na tym, co nasze - narodowe i obywatelskie?
Między innymi te pytania, będące odzwierciedleniem troski o bezpieczne jutro, stały się przedmiotem zainteresowania autorów niniejszej monografii, którą zatytułowano - zresztą nie przez przypadek - ,,W trosce o bezpieczne jutro. Reminiscencje i zamierzenia", choć zgodnie z myślą, którą przytoczono na wstępie wprowadzenia, pewności pokoju, a w tym i również jutra, nie możemy mieć nigdy...Niemniej starania o zapewnienie bezpieczeństwa i troska o nie powinny nam nieustannie towarzyszyć pod postacią różnorodnych działań, a w tym i również upowszechniania wyników badań, refleksji i reminiscencji związanych z tym niezwykle ważnym zagadnieniem.
jest wynikiem tejże troski, obaw związanych z tym, co może stanowić, a niejednokrotnie już stanowi zagrożenie dla funkcjonowania jednostki w społeczeństwie. Wyrażamy głęboką nadzieję na to, że stanie się ona inspiracją dla Czytelników nie tylko do dalszych reminiscencji, ale i też do dalszych naukowych dociekań, jak również podjęcia działań zmierzających do budowania lepszego, bezpiecznego jutra.
