Walka Lutra z katolicyzmem

Nikt by się w Niemczech nie spodziewał, że jakiś syn chłopski przewróci do góry nogami religię katolicką i rządy panujących książąt. Tym mistrzem był Marcin Luter.

Luter wesoły, bawiący się chętnie świecki uczony ze swoimi kolegami, zmienił się nagle. Nikt by nie uwierzył, że śpiewak, grajek i hulaka zamknie się w murach klasztornych.

• I nikt by się nie spodziewał, że tę nagłą zmianę wywołał strach przed śmiercią.
• Luter udał się na wakacje do swoich rodziców.
• Wracając piechotą do Erfurtu, szedł przez wioskę Stotternheim.
• Nagle zahuczała nad jego głową burza, pioruny padały tuż obok niego.

• Skąd mu ten strach przed śmiercią przyszedł, nie wiedział zapewne sam.
• Co mu przyszło do głowy, nie wiadomo.
• Wiadomo tylko, że go ten dziecinny strach zaprowadził do klasztoru.
• Pożegnawszy się ze swoimi kolegami, znikł w murach klasztoru augustiańskiego w lipcu 1505 roku.
• Rok próby nauczył go posłuszeństwa dla przeora i przykrej pracy.

Tak się przeraził, iż runął na ziemię i krzyczał na głos: Pomóż mi dobra, święta Anno, chcę być zakonnikiem! Kazano mu zamiatać, czyścić krużganki, podwórze i żebrać po domach miasta.

• Nie smakowała mu ta ostra próba nowicjusza, ale wytrzymał ją.

A co było dalej, dowiesz się, miły czytelniku, doczytawszy książkę o końca.