Wędrowny zakład fotograficzny

Dzień dobry, prowadzę Wędrowny Zakład Fotograficzny. Jeżdżę od wsi do wsi, robię zdjęcia portretowe i drukuję je na miejscu.

• Zdjęcia są za darmo albo za coś do jedzenia.
• Lub za opowieść.
• Bo pani pewnie stąd?

• Że stara i ludzi będzie straszyć?

Klisza nie pęknie, proszę się nie martwić zdjęcia są cyfrowe, ale drukowane na papierze. Bez obaw, portret będzie tylko dla pani, nie dam go do gazety, a pani będzie miała pamiątkę.

• Bo kiedy pani ostatni raz zdjęcie u fotografa robiła?
• Trzydzieści lat temu?
• A widzi pani.

• Ja?

Młodzi mają w komputerach, ale to nie to samo, prawda? Tak, mieszkam w samochodzie, jeżdżę latem wzdłuż granicy.

• Naprawdę płacić nie trzeba.
• Jajka wezmę, chętnie.

Pamięta pani, że byli dawniej fotografowie, portrety robili? Nie ma pośpiechu, pani się przyszykuje, ja zrobię zdjęcie i posłucham.

• Bo proszę powiedzieć jak tu jest?