Wesele serc. Doresium

Na ziemiach niepozornej krainy Ave'nin swoją siedzibę ma legendarne już bractwo Vallum. Jego członkowie zapisali się na kartach historii jako obrońcy uciśnionych, uwalniający dzieci z rąk potworów i dający drugą szansę tym, którzy chcieliby odmienić swoje życie.

Pewnego dnia do bractwa dociera list obecnego króla sąsiadującej krainy, którego poczynania od kilku lat wzbudzają obawy i strach znacznej części mieszkańców kontynentu Landast. Jako ci, którzy przysięgali służyć pomocą potrzebującym, zgadzają się wyruszyć z misją, lecz nie darzą króla zaufaniem.

• Przyszłe wydarzenia pokażą, że ich obawy były słuszne Właściwie jest też inny powód mojego przybycia tutaj.

• Nawet nie próbuj mi wmawiać, że o tym nie myślałeś.

Merculusie mąż Lithiany podniósł nieznacznie głowę wiem, że wszyscy obawiają się mojego ataku, ja jednak przeczuwam, że to Leon II może w końcu opuścić swoją górską fortecę. Ha, już po twojej minie wnoszę, że tak!

• Więc mam dla ciebie propozycję: uderzmy razem na Leona.
• Nie jest niczyim królem, tylko mającym o sobie zbyt wysokie mniemanie niebezpieczeństwem.
• Nie pomaga też to, że ma naprawdę niebezpiecznych ludzi na podorędziu.

• Król Ave'ninu sam był zszokowany, że nie uznał tej propozycji za kompletny bezsens.
• Lecz Innis miał rację: bał się ataku ze strony Leona II, a ostatnio lęk ten zdawał się potęgować.
• Państwo bez licznego, silnego wojska i bez króla przebywającego w obrębie granic stanowiło dziecinnie łatwy cel.
• Prawdopodobnie zdobycie górskiej fortecy byłoby trudniejsze niż podbicie Ave'ninu, co dowodziło ich potęgi.

Żądni krwi, bez najmniejszych zahamowań, można niemal powiedzieć o nich, że są barbarzyńcami.