Świat idei Jacka Kuronia

Książka przedstawia ewolucję poglądów politycznych Jacka Kuronia. Autor opisuje zmieniające się w ciągu dziesięcioleci zapatrywania działacza na politykę, zagadnienia społeczne, teorię i praktykę wychowania.

• Książka nie jest klasyczną biografią.

Sporo uwagi poświęca również ,,zderzeniu" wizji Kuronia z rzeczywistością społeczną III Rzeczypospolitej. Autor skupia się przede wszystkim na poglądach społeczno-politycznych jednego z czołowych działaczy opozycji wobec władz PRL.

• Życie prywatne opisane jest tu mniej szczegółowo.

Autor rezygnuje też ze szczegółowego opisu wydarzeń politycznych czasów PRL i pierwszego 15-lecia III Rzeczypospolitej, skupiając się bardziej na wpływie, jaki wywarły one na życie i poglądy bohatera książki. (...) POZNALIŚMY SIĘ DOPIERO W 1971 ROKU, kiedy Jacek wyszedł po odsiedzeniu drugiego już wyroku politycznego, a ja byłem świeżo po wydaniu głośnych wtedy .

Każdy z nas był więc już jakoś środowiskowo określony i zawarta dzięki Wiktorostwu Woroszylskim osobista znajomość miała w sobie coś z dialogu, który dopiero z czasem stał się rozmową ludzi zaprzyjaźnionych. To szczególne uwarunkowanie sprawiło jednak, że w naszych kontaktach dużo było wymiany poglądów filozoficznych, (...) religijnych.

Toteż w odróżnieniu od tych, dla których Kuroń to przede wszystkim działacz, wychowawca czy polityk, ja miałem do czynienia z moralistą, myślicielem, teoretykiem, a dopiero potem - z przywódcą opozycji. (Fragment książki, wypowiedź Bohdana Cywińskiego) JACEK KUROŃ (1934-2004) był jednym z najbardziej zasłużonych działaczy opozycyjnych Polski lat PRL-u i jednym z najważniejszych polityków III Rzeczypospolitej.

• Pochodził z rodziny o tradycjach niepodległościowych.
• W młodości harcerz, założyciel słynnego Kręgu Walterowskiego.

• Osiem lat później współtworzył Komitet Obrony Robotników, a następnie brał udział w jego pracach.

Później członek PZPR niezgadzający się z oficjalną linią partii, uczestnik zebrań Klubu Krzywego Koła, jeden z przywódców studenckich w 1968 roku. Po kolejnych kilku latach związał się z NSZZ ,,Solidarność".

• Za działalność opozycyjną spotykały go rozmaite represje ze strony władz.
• Kilka lat spędził w peerelowskich więzieniach i ośrodkach internowania.
• Długo też nie mógł znaleźć legalnej pracy.
• Przełomem w jego życiu był rok 1989.
• Jako delegat strony opozycyjnej wziął udział w rozmowach Okrągłego Stołu.
• Potem w rządach Tadeusza Mazowieckiego i Hanny Suchockiej był ministrem pracy i polityki socjalnej.
• Do legendy przeszły jego cotygodniowe wystąpienia telewizyjne.
• Później przez wiele lat był posłem na sejm, a w 1995 roku - kandydatem na prezydenta RP.
• Do końca życia wspierał ruchy wolnościowe w Chinach i Tybecie.