Świdermajerowie

Porzucili miasto, by na piaskach zbudować lepszą przyszłość. Dla siebie i innych.

Jakób Dietrich, Jan Świech, Stanisław Russek i Izaak WOlfling - czterej budowniczowie podwarszawskich willi i pensjonatów. Ich rodziny, współpracownicy, przyjaciele, potomkowie.

• Inwestorki i inwestorzy ze stolicy.

• Kobiety prowadzące pensjonaty.
• Właściciel tartaku.
• Nielegalni piekarze.
• Lokatorzy kwaterunkowi.
• Świdermajerowie.
• Łączyły ich letnie tryby.
• Zostały po nich drewniane domy nanizane na nitkę linii otwockiej.
• Wczoraj pałace z bajek, dziś często rudery.
• Stawiane dla zysku, teraz generują wydatki.
• Od czasu do czasu któryś z nich płonie, bo działka jest cenniejsza bez niego.
• Nieliczni zapaleńcy próbują je ratować.
• Wtedy taki wskrzeszony dom zaczyna na nowo opowiadać przeszłość.
• Katarzyna Chudyńska-Szuchnik wsłuchuje się w opowieści zaklęte w architekturze uzdrowiskowej.
• Bada jej przeszłość i pyta o przyszłość.
• Tworzy osobisty leksykon drewnianych świdermajerów.

Przedsiębiorcy budowlani, inżynierowie, architekci. Są w nim domy torty, domy duchy, domy ogniska, domy uśpione i domy wskrzeszone, domy skarbonki i domy bezpańskie.

• Najtrudniej utrzymać.

To opowieść o tożsamości, którą najłatwiej jest zatracić, wygodniej przekształcić.