W 2011 roku publikacją Makbeta Wydawnictwo W.A.B. rozpoczęło edycję dramatów Williama Shakespeare'a w nowych przekładach Piotra Kamińskiego, pod redakcją naukową Anny Cetery i w opracowaniu graficznym Macieja Buszewicza.
Kolejnym dramatem w serii jest Wieczór Trzech Króli - niezwykle popularna komedia dworska, z brawurowo rozegranym motywem przebieranki scenicznej. Fabuła skupia się na perypetiach bliźniąt, Wioli i Sebastiana, rozdzielonych morską katastrofą i nieświadomych swych wzajemnych losów.
Próba przetrwania w nowej rzeczywistości pociąga za sobą serią zabawnych nieporozumień, prowokując zarazem do głębszej refleksji nad tożsamością i pułapkami miłosnych złudzeń. To najbardziej "muzyczna" ze wszystkich sztuk Shakespeare'a; jej tekst zaczyna się wręcz od refleksji na temat związku muzyki z miłością.
Dowcipy językowe, w które ta sztuka obfituje, są bardzo pomysłowo rozwiązane, brawurowo wyszły sceny farsowe; pięknie brzmią liryczne partie tekstu. Marta Gibińska W przekładach Piotra Kamińskiego [...\ odnalazłem to, co mnie w tej poezji najbardziej zachwyca: jej rytm, bogactwo i płynność, a zwłaszcza jej energię.
Roman Polański Naturalny puls i przejrzystość znaczeń, bez żadnych uproszczeń; dla aktora tekst taki to błogosławieństwo. Andrzej Seweryn Anna Cetera brawurowo ujmuje problematykę w kategoriach kulturowych bardzo dzisiejszych, już po genderowej fali.
1949) - krytyk muzyczny i dziennikarz (Polskie Radio, RFI, France-Musique, laureat Złotego Mikrofonu 2009), autor największego polskiego i francuskiego przewodnika operowego Tysiąc i jedna opera (PWM 2008, wyd. Jego przekłady Szekspira były podstawą inscenizacji w Teatrze Narodowym (Ryszard II, 2004), w Teatrze im.
Juliusza Słowackiego w Krakowie (Wyobraźcie sobie..., 2009) oraz w Teatrze Polskim w Warszawie (Wieczór Trzech Króli, 2011). 1970) - szekspirolog w Instytucie Anglistyki UW, autorka kilkudziesięciu prac z zakresu przekładu literackiego i interpretacji dramaturgii szekspirowskiej, oraz monografii Enter Lear: The Translator's Part in Performance (2008) i Smak morwy: u źródeł recepcji przekładów Szekspira w Polsce (2009).