Wielki przypływ

Lampedusa. Włoska wyspa, choć bliżej stąd do Afryki niż do Włoch.

• Dwadzieścia kilometrów kwadratowych lądu na Morzu Śródziemnym.
• Najwyższe wzniesienie: sto trzydzieści trzy metry.
• Drzew prawie nie ma.
• Ptaki tylko przelatują nad wyspą: jesienią z Europy do Afryki, wiosną – z powrotem.
• Żyją tu żółwie, króliki i ogromne psy.

• Ich łódki rozbijają się u wybrzeży Lampedusy.

Oraz sześć tysięcy czterystu Lampedusańczyków, przez których życie przewinęło się około ośmiuset tysięcy uchodźców uciekających przed wojną i ubóstwem. Morze wyrzuca na plaże buty, puszki z jedzeniem, dziecięce zabawki… Książka Jarosława Mikołajewskiego to opowieść o wyspie i jej mieszkańcach – lekarzu, księdzu, miejscowym artyście, opiekunce żółwi, profesorze, który kopiuje obrazy Caravaggia – którzy na co dzień obcują z tragedią ludzi przychodzących z morza.

• Lampedusa jest kroplą: skupiona jest w niej jak w soczewce współczesna Europa i problemy, z którymi musi się zmierzyć.
• Wszyscy dziś jesteśmy Lampedusańczykami.
• Lampedusa – miejsce dantejskie, które powinno mieć kilka wersów w naszej współczesnej boskiej komedii.

Mikołajewski – poeta i znawca kultury włoskiej – z czułością i delikatnością kreśli reporterski portret wyspy – przedsionka Ziemi Obiecanej uchodźców. Jarosław Mikołajewski, reporter i poeta, szuka ich w najbardziej czuły i przenikliwy sposób – Olga Tokarczuk