Niniejsza publikacja, trzecia z serii „Wielkopolskich Szkiców Regionalistycznych”, jest próbą scharakteryzowania niektórych ideowych i praktycznych przejawów społeczno-kulturalnych, politycznych i gospodarczych regionalizmu wielkopolskiego, a także ich luminarzy. Zawartość książki podzielono na trzy rozdziały.
W pierwszym rozdziale skupiono się na pracy organicznej jako zbiorowym przejawie regionalizmu wielkopolskiego, którego ważnym fragmentem jest regionalizm gospodarczy – w naturalny sposób silnie ujawnił się on w okresie porozbiorowym. Scharakteryzowano ideę i założenia pracy organicznej w warunkach zaboru pruskiego, zwracając uwagę na rzadko podnoszoną postać pseudo pracy organicznej.
Na treść rozdziału drugiego składają się rozważania na temat politycznych aspektów pracy organicznej i regionalizmu wielkopolskiego. Odniesiono się w nim do swoistej apolityczności pracy organicznej, która w warunkach zaboru pruskiego nie mogła się uzewnętrzniać w postaci aktywności ściśle politycznej, aczkolwiek z natury rzeczy praca organiczna miała charakter polityczny.
Zawartość rozdziału drugiego zamykają refleksje nad relacją między dziennikarstwem jako służbą publiczną i jednocześnie dobrem publicznym a wspomnianą wyżej ideą partyjniactwa. Rozdział trzeci zawiera szkice o społeczno-kulturalnych i gospodarczych następstwach pracy organicznej i regionalizmu wielkopolskiego.
Pozytywną implikacją pracy organicznej i regionalizmu wielkopolskiego był także wzmożony ruch prasowo-wydawniczy i literacki oraz aktywność w obszarze gospodarki regionu. Wszystkie te następstwa ujawniały się nie tylko na obszarze Wielkopolski, lecz także w specyficznych postaciach w innych zaborach, czego dowodem jest udział Wielkopolan we wszystkich XIX-wiecznych czynach zbrojnych, które miały na celu odbudowę utraconej niepodległości Polski.
Na zakończenie rozdziału wskazano najwybitniejsze osobistości uosabiające idee pracy organicznej i regionalizmu wielkopolskiego.
