Cechą wielu wierszy Jacka Okonia jest specyficzny humor -- trochę paradoksalny, bliski też grotesce, trochę liryczny, trochę jakby przekornie "cwaniacki", połączony często z cienką ironią. Wiąże się z nim umiejętność żartobliwego albo pozornie żartobliwego mówienia o problemach serio: etycznych, egzystencjalnych, eschatologicznych.
