Władysław Bieńkowski - krytyk

Zapalczywy, ugnieciony jakby z siarki i saletry, duch wiecznej Negacji w ciele satyra (był ogromnie brzydki, ale tą typową brzydotą, o której się mówi, że jest "fascynująca"). Wolność była dla niego bogiem.

• Najulubieńszym fragmentem Żeromskiego był dla niego monolog Czarowica "Puśćcie mnie kraty..." [...\.

• J.
• Kowalewski, Gdy ministrowie byli wywrotowcami [cz.

Bieńkowskiego mi szczerze żal, bo wiem, jaki jest zdolny, wiem, jaki żywy, godny Odrodzenia, umysł się zmarnował. II\, "Kultura" 1949, nr 9/26, s.

• Najczęściej w opisie jego działalności podaje się, że był ministrem oświaty oraz współpracownikiem Władysława Gomułki.

132 Obecnie Władysława Bieńkowskiego, poza historykami zajmującymi się PRL, nikt nie kojarzy. W pełnym paradoksów życiu Bieńkowskiego zawiera się jednak przede wszystkim opowieść o dwudziestowiecznej historii Polski.

• Z jakich powodów wspierał nauczanie religii w PRL-owskich szkołach?
• Czy jako komunista mógł być krytykiem komunizmu w Polsce?
• Dlaczego wreszcie były współpracownik Gomułki wspierał opozycję demokratyczną?

• Interesuje się historią PRL oraz dziejami ruchu komunistycznego w Polsce.

Bartłomiej Kapica - doktor nauk humanistycznych, historyk, adiunkt w Ośrodku Badań nad Totalitaryzmami w Instytucie Pileckiego w Warszawie.