Wojna starego człowieka

W dniu swoich siedemdziesiątych piątych urodzin John Perry zrobił dwie rzeczy. Najpierw odwiedził grób swojej żony.

• A potem wstąpił do armii.
• Ludzkość w końcu znalazła drogę do międzygwiezdnej przestrzeni – to dobra wiadomość.

• Wychodzi na to, że wszechświat jest dla człowieka wrogim miejscem.
• A więc – walczymy.

Zła wiadomość jest taka, że w kosmosie jest niewiele nadających się do zamieszkania planet – za to aż roi się tam od obcych, którzy chcą o nie walczyć. Żeby obronić Ziemię (która może stać się celem ataku dla naszych nowych wrogów, jeśli dopuścimy ich zbyt blisko); walczymy również o nasz planetarny stan posiadania.

• Sama Ziemia jest zaściankiem.

Z dala od Ziemi, ta wojna trwa już od dziesiątków lat: jest brutalna, krwawa i nieubłagana. Większa część zasobów ludzkości znajduje się w rękach Kolonialnych Sił Obrony, które chronią Ziemię przed zbyt dokładną wiedzą na ten temat.

• Ogólnie wiadomo tylko jedno – kiedy osiągnie się wiek emerytalny, można się zaciągnąć do KSO.
• Oni nie chcą młodych ludzi; chcą ludzi, którzy mają wiedzę i doświadczenia zebrane w ciągu długiego życia.
• Zostaniesz zabrany z Ziemi, żeby już nigdy nie móc na nią powrócić.
• Będziesz musiał odsłużyć swoje na froncie.
• A jeśli uda ci się przeżyć, wspaniałomyślnie pozwoli ci się osiedlić na jednej z ciężko wywalczonych planet.
• John Perry zgadza się na te warunki.
• Praktycznie nie ma pojęcia o tym, co go czeka.

Prowadzona w odległości wielu lat świetlnych od domu wojna okazuje się o wiele cięższa, niż mógł sobie wyobrazić – i, jak się przekona, o wiele dziwniejsza.