"Im coś jest głębiej, tym dłużej przetrwa. Martwe ciało odcięte od światła, powietrza i ciepła może trwać prawie wiecznie.
- Jednak w naturze nic naprawdę nie ginie i nic też nie pozostaje całkiem ukryte''.
- Doktor David Hunter powraca tam, gdzie wszystko się zaczęło.
- Na "wilgotne ponure torfowisko w Kornwalii, osłonięte postrzępionymi i nieprzewidywalnymi kurtynami mgły".
- Wtedy był szczęśliwym mężem i ojcem.
- Wtedy praca antropologa sądowego dawała mu satysfakcję.
- A potem jego świat runął.
- Teraz ma dokończyć śledztwo, które przerwano na krótko przed jego osobistą tragedią.
- Doktor Hunter wraca tu, by usłyszeć wołanie grobów i skłonić zmarłych do zwierzeń.
- Bo nic nie pozostaje ukryte na zawsze...
- Osiem lat wcześniej: Odnaleziono grób ofiary bestialskiego mordu.
- Doktor David Hunter - młody antropolog sądowy - bada zwłoki.
- Odrażający fizycznie mężczyzna o straszliwej sile przyznał się do zabójstw czterech dziewcząt.
- Miał wskazać, gdzie je pogrzebał.
- Ale uciekł.
- Mogił nie znaleziono.
- Dochodzenie przerwano.
- A potem był tragiczny wypadek, który odmieni doktora Huntera na zawsze.
- Teraz: Morderca znowu jest na wolności.
- Doktor Hunter znowu zostaje wezwany do Dartmoor.
- Te same ponure torfowiska i wrzosowiska.
- Ta sama wilgotna mgła.
- Ten sam morderca.
- I ci sami ludzie, z którymi wtedy Hunter pracował.
- Ta sama kobieta - psycholog policyjny, która teraz boi się...
- Bardzo się boi.
- Wokół gęstnieją przeszłość i strach.
- Narastają, obezwładniają.
- Znowu każdy może być ofiarą i każdy może być mordercą.
