Wszystkie przygody Ferdynanda Wspaniałego

Klasyka literatury dziecięcej pióra Ludwika Jerzego Kerna, z doskonale znanymi wielu pokoleniom ilustracjami Kazimierza Mikulskiego, po raz pierwszy zebrana w jednym tomie! Znacie już Ferdynanda Wspaniałego?

• Jeszcze nie?!
• To najwyższy czas nadrobić zaległości.

• Ba!
• Celebryta wśród psów!

Co nieco opowiedzieć wam mogą rodzice, a nawet dziadkowie, bo Ferdynand to najbardziej znany czworonóg w polskiej literaturze. Ten dobrze ułożony członek pewnej mieszczańskiej rodziny popołudnia spędza najchętniej na kanapie, która jest stara i z jednej strony ma zagłębienie wielkości Ferdynanda.

Dzieli ją ze swoim panem, ale ten szybko zasypia, więc i Ferdynand czuje się znużony. A kiedy już zaśnie, wyobraża sobie, że wychodzi na korytarz, staje na dwóch łapach, zakłada melonik i może robić wszystko, czego tylko dusza zapragnie.

• Może być człowiekiem!
• Spotykają go wówczas przygody, o których nawet nie marzył.
• Dlatego Ferdynand lubi śnić i jest z tych snów tak dumny, że sam nazywa siebie Ferdynandem Wspaniałym.
• To postać i opowieść o tyle niezwykła, że wymyślił ją pies.
• A właściwie suka boksera imieniem Farsa Był taki wieczór, że w domu byliśmy tylko ja i ona.
• Ja stukałem sobie coś na swojej dziś już niemodnej maszynie, a ona leżała u moich nóg i spała.
• Początkowo spokojnie, a potem w tym jej śnie zaczęło się coś dziać.

• Nie ulegało wątpliwości: pies ma sny.
• Być może podobne do naszych?
• A może jej się śni, że jest człowiekiem?...I książka była gotowa.
• Pozostał drobiazg: trzeba ją było tylko napisać wspominał Ludwik Jerzy Kern.

Szczerzyła zęby, drżała, przebierała łapami, jakby przed kimś czy przed czymś uciekała. Ludwik Jerzy Kern urodzony przed stu laty pisarz, poeta, autor literatury dla dzieci i młodzieży, publicysta, uwielbiany przez czytelników wielu pokoleń.

• Zmarł w 2010 roku.

Farsa jak pisze Ludwik Jerzy Kern: Wytworna ciemna bokserka o wdzięku perskiej księżniczki i wybitnych uzdolnieniach aktorskich. Występowała zresztą na scenie (w duecie ze swoją panią) w dwóch krakowskich teatrach: w Starym Teatrze (!) i w Bagateli.

• W Starym grała w Cudzie w Alabamie, a w Bagateli w Zielonym Gilu.
• Była profesjonalistką.

Otrzymywała za to honoraria: 18 złotych za wieczór i niekiedy jeszcze dodatkowo mielony kotlecik, co nawet wybitnym aktorom się nie zdarza.