Wszystko pamiętam tatusiu

Paniczny strach - to najwcześniejsze wspomnienie Katie. Czuła go za każdym razem, gdy ojciec brutalnie chwytał ją za ramię.

• Jak wtedy, kiedy zamknął dwuletnią Katie na cały weekend w pokoju bez jedzenia i picia.

Gdy słyszała krzyk matki, którą katował, zadając wymyślne tortury. Albo tej nocy, gdy sprowadził do domu kobietę, i wyrzucił Katie i jej matkę na śnieg w samych tylko nocnych koszulach...

• Żeby mieć możliwość wejść w dorosłe życie, Katie musiała odciąć się od dzieciństwa.
• Zapomnieć je.
• Wyprzeć z pamięci.
• Urodziła synka.
• Chciała żyć normalnie.
• Lecz wtedy ojciec powrócił.
• Co noc nawiedzał ją w sennych koszmarach.

Co noc budziła się zlana potem, myśląc, że znów jest dzieckiem. W niektórych snach ukrywała się w szafie, wstrzymywała oddech i nasłuchiwała powolnych, ciężkich kroków zbliżających się w jej stronę.

• I słyszała skrzypienie otwierających się drzwi...
• Ale to nie sny miały okazać się najgorsze.

Terapia, jakiej poddała się dwudziestoczteroletnia Katie, otworzyła szeroko drzwi do jej pamięci. Wizje wzbogacały się o coraz bardziej drastyczne szczegóły, wspomnienia stawały się coraz bardziej potworne.W każdym z nich pojawiała się zła, wykrzywiona twarz ojca.

Jego szept: "Jeśli coś piśniesz, zabiję cię." Jego obleśny rechot i słowa rzucane do kumpla: "Możesz ją mieć za dychę..."