Publikacja jest historyczno-filozoficzną monografią poświęconą myśli estetycznej Baumgartena przedstawionej na tle rozwoju szkoły Leibniza i Wolffa oraz pietystów. Zaznaczony został w niej oryginalny udział Baumgartena w stworzeniu estetyki filozoficznej, którą pojmował jako projekt antropologiczno-pedagogiczny.
Alexander Gottlieb Baumgarten był jedną z kluczowych postaci niemieckiego oświecenia, formacji intelektualnej, która przygotowała bezpośredni grunt pod klasyczną filozofię niemiecką. Jego pisma przez wiele lat służyły Immanuelowi Kantowi jako podręcznik kursowy do nauczania logiki, metafizyki oraz etyki.
Pod względem naukowym najważniejszy jest jednak wkład Baumgartena w powstanie i rozwój nowożytnej koncepcji estetyki filozoficznej. Dodatkowym walorem książki są dołączone tłumaczenia obszernych fragmentów dzieł Baumgartena Aesthetica oraz Ästhetik-Vorlesungsmitschrift.
