Przedmiotem rozprawy jest opis badań nad wymową polskich samogłosek nosowych oraz spółgłoski bocznej. Celem badań było opracowanie normatywnego opisu realizacji wymienionych dźwięków mowy na podstawie wyników przeprowadzonych badań instrumentalnych, a nie sformułowanych a priori reguł.
Nowoczesna i zobiektywizowana fonetyczna analiza eksperymentalna służy poszerzeniu wiedzy na temat współczesnej wymowy w języku polskim i aktualizacji dotychczasowych ustaleń. Jedno z nich to artykulograf AG500, zastosowany po raz pierwszy w tak szeroko zakrojonych badaniach nie tylko w Polsce, lecz także na świecie.
Drugie narzędzie to macierz mikrofonowa - osiągnięcie sprzętowe młodych polskich informatyków, skonstruowane pod auspicjami autorki. Celem publikacji jest taki opis badanych głosek, który spełniałby w najbardziej rygorystyczny sposób wszelkie zalecenia normatywne, w tym także - co istotne dla prezentowanych badań - wynikające z anatomii i fizjologii toru głosowego.
To bardzo ostre kryterium pozwala traktować uzyskane wyniki jako swoisty wzorzec w różnego typu postępowaniach nad dykcją, sesjach terapeutycznych itp. Po raz pierwszy w badaniach tego typu przebadano nie tylko pojedyncze przypadki, lecz wyselekcjonowaną (według ostrych kryteriów normatywnych) grupę 20 mówców.
