Wanda Ewa Brzeska Wyrzut sumienia Znowu jest ciepło Do bzu się uśmiecham, Zarosłą ścieżką po badylach depczę, Głosów znad Wisły łowię bliskie echa I wybacz! szepczę.
Znowu jest ciepło Głosu wilgi słucham, Mówię rozsądnie bo tak przecież trzeba Gdy ptak mnie cieszy i roślina krucha, Powtarzam: Przebacz. Żyję, wędruję po łąkach dalekich, Któreś ty przebiegł milion razy chyba Nim w cieniu drzewa usnę pośród spieki, Powtarzam: Wybacz.
Najważniejsze dzieła: Niech nam się zdaje (1958), Szyby ze starych sztychów (1947), W Wielkim Tygodniu (1947), Obraz syna małego przywołaj (1947), To było dobre miejsce (1947) Poetka żydowskiego pochodzenia, pierwotne nazywała się Sabina Raciążkówna. Jako jedna z pierwszych poetek publikowała swoje wiersze w Naszym Przeglądzie (od 1926) obok takich twórców jak Paulina Appenszlakowa, Mieczysław Braun, Sulamit Szapiro i Ewa Wittenberżanka.
Wydała dwa tomiki wierszy (Chińska akwarela, Warszawa 1930, wyd. Ostrowską (Warszawa 1933, ,,Nowe Wydawnictwo").
Garść ziemi (Wałbrzych 1947, Spółdzielnia Wydawnicza ,,Wałbrzych"). Wydała też trzy wierszowane książeczki dla dzieci: Egzotyczne zwierzęta (Łódź 1948), Cztery pory roku: zima (Łódź 1948) i Nasze dzikie zwierzęta (Łódź 1948).
W jej zbiorach znajduje się kilka tysięcy utworów, w tym wiele lektur szkolnych zalecanych do użytku przez MEN, które trafiły już do domeny publicznej.