Maria Więckowska [Wysepko mała\ 24 IV 1943 Wysepko mała, maleńka, Z wściekłością biją w ciebie ciemnego potopu zbrodni, fale Już sięgają cię, obejmują, zagarniają większe odcinki A Ty się wynurzasz, to znów wyłaniasz, Choć w Ciebie taranem luf armatnich walą, A szkarłat i dym płomieni twe gniazda owija, pali, Ty stoisz wciąż nieugięta, nieruchoma na kpinki. Może ocalejesz?!
Sięgnąć cię, zmiażdżyć, unicestwić! Mała wysepko, czołem, dzielnie...
Najważniejsze dzieła: Oskarżam, (Wysepko mała...), (Garstko maleńka...), Europa (,,Jestem jedna wielka boleść ..."), Córce Mirusi, Pamięci córki Poetka narodowości żydowskiej. O autorce zachowały się szczątkowe informacje zamieszczone jako adnotacje w teczce z jej utworami w Archiwum Żydowskiego Instytutu Historycznego (ŻIH): ,,Rękopisy i maszynopis.
przy utworach Więckowskiej znajduje się informacja, że autorka sama po wojnie przesłała wiersze, przytoczony jest również list od niej do ŻIH podpisany M. Węckowska, w którym informuje, że niebawem wyjeżdża (nie jest jasne, czy z Warszawy, czy z Polski).
W bazie danych dotyczącej getta warszawskiego Centrum Badań nad Zagładą Żydów PAN zachowały się informacje o Eli Rozenblatt, ur. ,,Żona chirurga dr Jana Rosenblatta ukrywała się w okresie od utworzenia getta do powstania warszawskiego u dr Więckowskiego, nie tając swojej obecności i wychodząc z domu.
córki Eli Rozneblatt, której dane pokrywają się z treścią utworów literackich Więckowskiej: ,,13-letnią córkę pani Rosenblattowej dr Więckowski umieścił w klasztorze, w którym dożyła do powstania; wzięła udział w walkach i zginęła na posterunku". Rosenblatt) i że autorka, choć przeżyła Zagładę, z dużym prawdopodobieństwem już nie żyje.
Dołożyliśmy wszelkich starań, żeby ustalić aktualną tożsamość i dokładną datę śmierci autorki, ale nie było to możliwe. Przyjmujemy, że utwór ten jest w domenie publicznej bądź autorka zmarła 70 lub więcej lat temu, bądź pierwsze rozpowszechnienie nastąpiło 70 lub więcej lat temu, a brak danych o tożsamości (imieniu i nazwisku zmienionym w czasie wojny, po niej, lub przyjętym po emigracji) każe traktować te utwory jako pisane przez autora, którego twórca nie jest znany (Art.
W jej zbiorach znajduje się kilka tysięcy utworów, w tym wiele lektur szkolnych zalecanych do użytku przez MEN, które trafiły już do domeny publicznej.