Wyspa bijących serc

Na przedmieściach Tokio stoi rodzinny dom Shichiego. Shichi ma czterdzieści lat, bliznę na klatce piersiowej i obsesję na punkcie własnego serca.

Jego zmarła właśnie matka manipulowała wspomnieniami z dzieciństwa, zawsze przedstawiając łagodniejszą wersję dziecięcych dramatów. Skąd Shichi ma zatem czerpać odwagę do życia, skoro nie wie, czy kiedykolwiek udało mu się przezwyciężyć trudności?

• To wtedy mężczyzna zauważa tajemnicze dziecko, które kręci się wokół jego domu.
• Ta dziwna obecność wywołuje u Shichiego wiele pytań: kim jest to dziecko i dlaczego wybrało jego dom?
• Spotkanie dorosłego i ośmiolatka zmienia na zawsze ich życie.

• Do Archiwum Bijących Serc.

Doprowadza ich do miejsca, które bije rytmem serca, wypowiadanym we wszystkich językach świata. Oryginalna, głęboka i nieoczywista opowieść o pamięci i tożsamości, o wyobraźni i fantazji.

• Na wschodnim krańcu wyspy, w ustronnym miejscu stoi nieduży budynek z wielkim oknem wychodzącym na morze.

Na południowym zachodzie Japonii, ze skrawka morza należącego do dwóch prowincji, Kagawy i Okayamy, wynurza się jedyna w swoim rodzaju wysepka: Teshima. Właśnie tam skatalogowane są bijące serca dziesiątek tysięcy ludzi, pochodzących z najodleglejszych miejsc na planecie niektóre nadal żywe, inne będące już tylko pozostawionym przez kogoś cieniem.

• Miejsce to nazywa się Shinz-on no kaibu, Archiwum Bijących Serc.
• (fragment)