Wzniosłość i makabra w literackich obrazach śmierci

Śmierć jednakowo przeraża i fascynuje literatów oraz twórców kultury. Próbują ją poznać, zbadać, oswoić, opisać, niektórzy może nawet zaprzyjaźnić się.

Jedni postrzegają śmierć poprzez doświadczenia, przekazy, objawienie religijne, inni próbują zmierzyć się z nią sami. Rezultatem tych różnorodnych u swej genezy, ale też w swym przebiegu, poszukiwań są dzieła literackie oraz inne wszelkiego rodzaju artefakty.

• Budząc przerażenie i szacunek zaprasza ludzi różnych stanów do swego tańca – danse macabre – tańca Śmierci.
• Straszy karą grzeszników, obiecuje rozkosze niebiańskie sprawiedliwym.
• Jest wpisana w porządek religijny.
• Pojęcia śmierci wzniosłej lub pełnej makabry nie wyczerpują całej bogatej palety doznań, jakie ze śmiercią kojarzymy.

Śmierć, w rzeczywistości nieuchwytna w swej istocie, jawi się w średniowieczu jako szkielet bądź rozkładające się zwłoki. Wzniosłość i makabra stały się jako własne przeciwieństwa punktem wyjścia dla poszukiwań podjętych w obszarze literatury i kultury.

• W książce znajdujemy studia na temat literackich zmagań ze śmiercią w twórczości m.in.: F.
• Birkowskiego, F.D.
• Kniaźnina, J.P.
• Woronicza, A.A.
• Jakubowskiego, H.
• von Kleista, J.
• Słowackiego, A.
• Mostowskiej, Ł.
• Rautenstrauchowej, B.
• Ostrowskiej, M.
• Wolskiej, H.
• Sienkiewicza, L.
• Rydla, S.
• Piętaka, A.
• Świrszczyńskiej, A.
• Kamieńskiej, J.
• Kaczmarskiego, E.
• Ostrowskiej, S.
• Clarke, S.
• Kane.
• Autorzy przyglądają się wzniosłości i makabrze w literackich obrazach śmierci od baroku po współczesność.