X Olimpiada Szachowa została zorganizowana w stolicy Finlandii w sierpniu 1952 r. Poprzedziły ją XVI Letnie Igrzyska Olimpijskie rozgrywane w Helsinkach w lutym tego samego roku, którym towarzyszyła bardzo napięta atmosfera, panująca między działaczami z krajów bloku wschodniego oraz krajów zachodnich.
Z ogromną ciekawością obserwowano debiutującą ekipę sowiecką, obrońców pucharu - Jugosłowian oraz "srebrnych" Argentyńczyków i sławnych Węgrów. Pragnąc zmniejszyć rolę przypadku, obradujący w Helsinkach Kongres FIDE postanowił, że w finale nie będzie mogło grać mniej niż 12 drużyn, zaś cała Olimpiada nie powinna trwać dłużej niż 25 dni.
Ekipy podzielono na grupy; pierwsze trzy zespoły z każdej grupy awansowały do finału A, którego stawką był puchar Hamiltona - Russella.