Publikacja poświęcona jest życiu i działalności duszpasterskiej prawosławnego księdza, św. Bazylego Martysza.
W 1897 roku ukończył Prawosławne Seminarium Duchowne w Chełmie, zaś w 1900 roku ożenił się z Olgą Nowik, a następnie przyjął święcenia kapłańskie. Wkrótce po tym wyjechał ponownie do Ameryki, gdzie przez dwanaście lat (w tym pięć lat na Alasce) pracował jako misjonarz.
Jesienią tego roku podjął służbę w Wojsku Polskim, a dwa lata później objął stanowisko naczelnego kapelana wyznania prawosławnego Wojska Polskiego, w stopniu pułkownika. Po przejściu na emeryturę w 1934 roku zamieszkał w rodzinnym Teratynie, gdzie w nocy 4 maja 1945 roku poniósł męczeńską śmierć.
W czerwcu 2003 roku, decyzją soboru biskupów Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego, został kanonizowany jako jeden z Męczenników Ziemi Chełmskiej i Podlaskiej.